Το παρακάτω κείμενο το έγραψε ο φίλος μου ο SpiSpi

Τα τανκς στο Πολυτεχνείο

Τα τανκς στο Πολυτεχνείο

Αν έχω τη δυνατότητα να βρίσκομαι εδώ, σ’ αυτή την θέση, και να μπορώ να πω αυτά που πρόκειται να πω, το χρωστάμε στη ελευθερία του λόγου! Η ελευθερία του λόγου δεν είναι αυτονόητη ούτε θεόσταλτη! Δοθήκαν αγώνες! Χύθηκε αίμα! Την χρωστάμε στους γονείς μας που αγωνίστηκαν ενάντια στο φασισμό και την δικτατορία! Την χρωστάμε στη γενιά του πολυτεχνείου!

Ξέρετε αυτούς, σήμερα, με τα κουστούμια, τα πούρα, τα μανικετόκουμπα, τα Rolex, τα Range Rover, τις Porsche, τις βίλλες, τις πισίνες, τις καταθέσεις, τις γούνες, τις πλαστικές εγχειρίσεις, τις βίζιτες, τα μπουζούκια, τα λουλούδια, τις σαμπάνιες. 
Αυτούς τους «ιδεαλιστές» με τα μεγάλα πορτοφόλια, το μεσαίο δείκτη νοημοσύνης και τα μικρά πουλιά!

Δεν ξέρω τι γίνετε. Από μικρό παιδί άκουγα γι’ αυτή την γενιά του πολυτεχνείου που της χρωστάμε τόσα πολλά και νόμιζα ότι ήταν από άλλη χώρα!
Ότι ήρθαν οι Γερμανοί ας πούμε, σπουδάσανε στο πολυτεχνείο, κάνανε την επανάσταση και φύγανε! Γυρίσανε στη Γερμανία!

Όταν μεγάλωσα και συνειδητοποίησα ότι η γενιά του πολυτεχνείου σήμερα είναι οι γονείς μας, οι δάσκαλοι μας, οι πολιτικοί μας, οι επιχειρηματίες μας, οι επιστήμονες μας, οι δημοσιογράφοι μας, οι δικηγόροι μας μπερδεύτηκα πολύ!

Πως μεγάλωσαν αυτοί? Τι διδαχτήκαν? Από ποιους? Αφήστε με να μαντέψω!
Φιλοσοφία τους δίδαξε ο Ζαμπούνης! Κοινωνιολογία η Λαμπίρη! Ιστορία της Τέχνης ο Τσαλίκης! Δημοσιογραφία ο Goebbels! Ιάτρική ο Σκρουτζ! Οικονομικά ο David Copperfield! Νομική ο Πινόκιο! Ηθική ο De Sade!

Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί το μέγεθος της βλακεία τους, της αλαζονείας τους, της αμορφωσιάς τους, της έλλειψης αισθητικής τους!

Βέβαια και τα μικρά πουλιά τους πρέπει να έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην παρακμή τους! Αν έχεις μικρό πουλί πρέπει να βοηθάει πολύ το να οδηγείς ένα θηριώδες SUV! Να φοράς ρολόι που κοστίζει όσο το πατρικό σου στο χωριό! Να καπνίζεις ένα πούρο τόσο μεγάλο, τόσο χοντρό, όσο το πέος που θα ήθελες να έχεις!
Θυμάστε τι έλεγε ο Freud! «Μερικές φορές ένα μεγάλο, χοντρό πούρο είναι απλά ένα μεγάλο, χοντρό πούρο!» Ναι! Αλλά εγώ λέω, τις περισσότερες φορές ένα μεγάλο, χοντρό πούρο είναι ένα μεγάλο, χοντρό πέος!

Και έτσι… τα πούλησαν όλα! Για μια πισίνα, μια μεζονέτα στα Βόρεια Προάστια! Μια γυναίκα «βραβείο»! Ένα ζευγάρι ψεύτικα βυζιά! Μια φωτογραφία τους στην «Espresso». Λες και δεν υπήρξαν ποτέ παιδιά, δεν ονειρεύτηκαν ποτέ, δεν αγάπησαν ποτέ! Λες και όλη τους τη ζωή διαβάζανε “Life and Style” αντί για “Mickey Mouse”, παίζανε ρουλέτα αντί για μήλα, δίνανε κόκα στον πρώτο τους έρωτα αντί για λουλούδια, ονειρευόντουσαν να γίνουν χρηματιστές αντί για αστροναύτες.

Το ανεξήγητο είναι ότι μερικοί από αυτούς «πρόκοψαν»! Έφτασαν ψηλά! Πήραν αξιώματα! Όχι ανεξήγητο που έφτασαν ψηλά, γιατί ένα σάπιο σύστημα επιβραβεύει σάπιους ανθρώπους. Ανεξήγητο, γιατί θυσίασαν την ευκαιρία τους να αφήσουν κάτι καλό πίσω τους, ένα καλύτερο κόσμο!
Δεν ξέρω αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή αλλά η φιλοσοφία λέει, κατά Λιαντίνη, ότι υπάρχει! Η «Ενδοκοσμική Αθανασία». Δηλαδή άνθρωποι που πέθαναν αλλά τους θυμόμαστε, τους μνημονεύομε, τους θαυμάζουμε, τους μελετάμε. Πόσο αγράμματος, απαίδευτος, αδαής πρέπει να είσαι για να πουλήσεις μια θέση στην ιστορία, στην αιωνιότητα, για ένα βραβείο «Status οι Άντρες της Χρονιάς»!
Εντάξει δε λέω μπορεί να παρέδωσε το βραβείο ο αγαπημένος της γενιάς του πολυτεχνείου ο «Μίκης ο Θεωδοράκης» αλλά δεν μου φαίνεται και πολύ συμφέρουσα ανταλλαγή! Μια αιωνιότητα για μία γυάλινη επιμήκυνση ανδρισμού!

Η μοναδική εξήγηση μπορεί να είναι ότι όλοι αυτοί, πιστεύουν ότι εξασφαλίσανε μια θέση στην αιωνιότητα, επειδή δηλώνουν χριστιανοί, επειδή πάνε 2 φορές το χρόνο στην εκκλησία να συγκρίνουν τα πλούτη τους με άλλους «χριστιανούς», επειδή έχτισαν έναν ιδιωτικό ναό στην βίλλα τους, επειδή χρηματοδότησαν κάποια αποπεράτωση, επειδή όταν τους ξέχασαν όλοι χάρισαν τις περιουσίες τους στην εκκλησία, επειδή φοροαπάλλαξαν τον Χριστό.
Αμ, δεν εξαγοράζεται η αιωνιότητα! Κερδίζεται! Και για εσάς που πιστεύετε στο Χρηστό ανατρέξτε στις διδαχές του!

Τελικά καταλήγω ότι η γενιά του πολυτεχνείου δεν έκανε την επανάσταση από ιδεαλισμό! Την έκανε γιατί δεν ήταν βολεμένη! Ήταν «στην απ’ έξω»! Μαλάκα Παπαδόπουλε! Δεν χρειαζόσουνα τανκς! SUVs χρειαζόσουνα! Έπρεπε να τους τάξεις λεφτά, θέσεις και αξιώματα και μπορεί να ήσουνα ακόμα πρωθυπουργός! 
Και αν βιαστείτε να με κρίνετε ότι προσβάλλω αυτούς που έπεσαν μπορεί και να έχετε δίκιο! Αλλά εγώ έζησα σε άλλη εποχή, δεν τους γνώρισα ποτέ! Είναι πταίσμα αν σκεφθείτε ότι οι συναγωνιστές τους, οι φίλοι τους, οι σύντροφοι τους, αυτοί που ήταν εκεί δίπλα, μερικά μέτρα απόσταση και λερώθηκαν από το αίμα τους, πουλάνε αυτή τη θυσία, πουλάνε την χώρα τους, πουλάνε το μέλλον των παιδιών τους και μια θέση στη αιωνιότητα για «μια χούφτα δολάρια». Ταινία της γενιάς του πολυτεχνείου κι’ αυτή!

Εντάξει! «Οὐδεὶς ἀλάθητος» και ο «αναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω»! Και μπορώ να καταλάβω ότι κάποιος με σοβαρά προβλήματα και διαταραχές μπορεί να παρασυρθεί από τα πάθη και τα ένστικτα του! Κάποιος με μεσαίο δείκτη νοημοσύνης, κάποιος με απότομο απογαλακτισμό στη παιδική ηλικία, κάποιος με αυταρχικό πατέρα που του μηδένιζε την προσωπικότητα, κάποιος καταπιεσμένος ομοφυλόφιλος, κάποιος με μικρό πουλί, έχουν όλοι δικαιολογία! 
Αλλά οι δικαιολογίες τελειώνουν όταν κάνεις παιδιά! Όταν γίνεις δημιουργός. Τότε ξυπνάς, ξαναγεννιέσαι! Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι! Θα έπρεπε να αναθεωρήσεις όλη σου την ζωή να κοιτάξεις πίσω, να δεις τι λάθη έχεις κάνει σ’ αυτόν τον κόσμο που θα επηρεάσουν τη ζωή των παιδιών σου και να τα διορθώσεις.

Αλλά η «γενιά του πολυτεχνείου» αγαπάει τον εαυτό της πιο πολύ απ΄ τα παιδιά της! Αυτοί απ΄ότι φαίνεται δεν έκαναν παιδιά για να δημιουργήσουνε ζωή. Να εξελίξουνε τον εαυτό τους και τον κόσμο! Απλά θέλανε κάποιον να κληρονομήσει τους «κόπους τους», τα βραβεία τους, την θέση τους! Τι? Τσάμπα ξεπουλήθηκαν? Τσάμπα τα κατέβασαν? Θα ήταν μάταιο το ξεπούλημα τους, αν δεν είχαν διαδόχους.

Έτσι αυτόματα ξεπετάχθηκε μια νέα γενιά ξεπουλημένων 30ρηδων που κληρονόμησαν αυτόματα και εξ΄ορισμού τα πλούτη, τα αξιώματα, τα βραβεία, αλλά μαζί μ’ αυτά την βλακεία, την αλαζονεία, την αναίδεια, το θράσος, και τη νοοτροπία της «γενιάς του πολυτεχνείου» και το χειρότερο χωρίς να το ζητήσουν, χωρίς να τους δοθεί η επιλογή!
Κυκλοφορούν ανάμεσα μας ως αντίγραφα, κακέκτυπα της «ακατονόμαστης γενιάς». Οι γονείς τους καμαρώνουν και τα χρησιμοποιούν ως φωτεινές επιγραφές, διαφημιστικά χωρίς αισθητική που φωνάζουν κραυγαλέα «Τα κατάφερα». Έγινα αυτό που κάποτε πολεμούσα!

Σχετικά Post