Update: Αυτό το άρθρο γράφτηκε στις προηγούμενες εκλογές τον Σεπτέμβρη του 2006. Σήμερα απλά ισχύουν ακόμα τα ίδια !
Τελικά οι δρόμοι μας στο Μαρούσι ασφαλτοστρώνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Σεπτέμβρη ρίχνουν άσφαλτο, Οκτώβρη ζητάνε την ψήφο μας και τον Δεκέμβρη με τις βροχές πρώτου καν παραδώσει ο τέως Δήμαρχος έχουν ξαναγεμίσει με λακούβες. Έτσι ο νέος δήμαρχος θα έχει να λέει για έργα “επιφανείας” και “βιτρίνας” για να βρεί πρόσφορο έδαφος το πολιτικό του πρόγραμμα να φυτρώσει και να ανθίσει μέχρι και αυτός να το καλύψει μετά από μία τετραετία με μια λεπτή στρώση ασφάλτου (ουδείς άσφαλτος εξάλου) σαν τη γάτα μετά την ανάγκη της.
Γι αυτό και εγώ δεν θα ασχοληθώ με “αντάρτες” του σήμερα, (θα τρίζουν τα κόκκαλα του Θανάση Κλάρα ή κατά κόσμο Άρη Βελουχιώτη καθε φορά που χρισιμοποιούν αυτή την λέξη), και θα ρίξω Μαυρογιαλούρο Δαγκωτό.
1 comment
Γιώργος says:
Nov 5, 2010
Καλημέρα Πάρη,
μόλις ανέβασα ένα άρθρο στο mavroseolous.blogspot.com και στην συνέχεια επισκέφτηκα το δικό σου site. Είδα ότι στην ουσία έχουμε ανεβάσει το ίδιο άρθρο!
Άντε να δούμε μήπως και ξυπνήσει ο κόσμος και μαυρίσει επιτέλους τα λαμόγια!
Μήπως και γίνουν επιτέλους πράξη τα λόγια του αειμνήστου Μακρυγιάννη:
‘Να την χέσω τέτοια λευτεριά, όπου θα κάμω εγώ εσένα πασιά!’