Κώστας Καρυωτάκης – Πρέβεζα
Πρέβεζα Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια, θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια. Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους, ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους. Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει για να ζυγίσει μια...
Δυο παλτά
Που λες, φορούσα δυο παλτά, το ‘να καλά τ’ άλλο ριχτά τα δυο συγχρόνως Και περπατούσα στο βοριά, μονάχος, δίχως σιγουριά γιατί έχει τίμημα βαρύ του πόθου ο χρόνος τα δυο συγχρόνως Όταν το χιόνι είναι πολύ, με δυο παλτά, δεν είν’ τρελοί όσοι γυρνάνε Μα σα θα ‘ρθει καλοκαιριά, τα ρούχα ετούτα είναι βαριά...
Σχόλια