Τι κόσμο θα φτιάξουμε για τα παιδιά μας ;

Δεν βγαίνω βρε μάνα μου!

Τι κόσμο θα φτιάξουμε για τα παιδιά μας ;
Τι κόσμο θα φτιάξουμε για τα παιδιά μας ;

32.000€ είναι το δημόσιο χρέος που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Βάλε και άλλα τόσα από ιδιωτικό χρέος (στεγαστικά, καταναλωτικά, κάρτες κλπ). Μια 70άρα στο νερό.

Και 2.000 € δόση να βάζαμε το χρόνο (ας πούμε ότι αυτά θα περίσσευαν εάν είχαμε δουλειές όλοι μας) θα θέλαμε 35 χρόνια για την περίπτωση που σήμερα κάναμε “άτοκο” διακανονισμό και δεν θα ξαναδανειζόμασταν!

Συνυπολογίζοντας την ανεργία, τον μηδενισμό της ανάπτυξης, την αργοπορία επανεκκίνησης λόγω του κακού οικονομικού περιβάλλοντος, τους εξαντλητικούς φόρους και τόσους άλλους παράγοντες ακόμα, το πρόβλημα είναι όχι απλά άλυτο (πρόβλημα που δεν έχει βρει λύση ακόμα) αλλά αποδεδειγμένα αδύνατο να επιλυθεί.

Εγώ δεν είμαι οικονομολόγος. “Απλή αριθμητική με ΦΠΑ και τόκους” έμαθα στο πεζοδρόμια και στην πιάτσα. Όποιος με πείσει ότι μπορεί να υπάρξει λύση με σταδιακή αποπληρωμή, χωρίς να μου μιλήσει για 5 γενιές μετά, θα είναι μάγκας.

Ένα λάθος κάνουμε απλά. Βάζουμε τα λεφτά πάνω από τον άνθρωπο. Ενώ θα έπρεπε να κάνουμε το ανάποδο. Έννοιες όπως “αγορές”, “τράπεζες”, “νομισματικό σύστημα” είναι πιο σημαντικές από τις λέξεις, “άνθρωπος”, “λαός”, “χώρα”, “κοινωνία”, “δημοκρατία”, “ειρήνη”.

Τα έχουμε φέρει όλα τούμπα. Έχουμε χάσει το μέτρο και την σύνεση. Κρίνουμε τον άλλον μόνο από τα χρήματα που έχει και ουχί από το τι γνωρίζει και τι ποιεί. Κρίνουμε τον άλλον από το πόσα βγάζει και όχι από τον τρόπο που τα ξοδεύει.

Το παρών σύστημα δεν μπορεί να δώσει την λύση στο πρόβλημα που αυτό δημιούργησε. Πρέπει να πάμε σε ένα άλλο. Ποιο; δεν ξέρω σήμερα. Αλλά η ιστορία θα το δείξει. Σύντομα. Ο κόσμος δεν θα αντέξει και όταν αρχίσει να κοιμάται νηστικός (ακόμα οι πολλοί κάτι έχουν να τσιμπήσουν) θα βγει στους δρόμους. Όχι για να τα σπάσει απαραίτητα. Αλλά απλά για να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Αναρωτηθήκαμε ποτέ οι περισσότεροι, τι θα κάναμε πραγματικά, εάν το παιδί μας μας ζητήσει γάλα και εμείς όχι απλά δεν έχουμε διαθέσιμο στο ψυγείο, αλλά δεν έχουμε ούτε μισό ευρώ να το αγοράσουμε ;

Μην περιμένετε να κοιμίσετε τα παιδιά σας νηστικά για να ξυπνήσετε ! Αλλά ακόμα και εάν γίνει έτσι, ας σκεφτούμε ότι αυτό που θα διεκδικήσουμε θα είναι ένας νέος κόσμος με κέντρο των άνθρωπο και όχι το χρήμα.

Λοιπόν εσείς πως ονειρεύεστε τον κόσμο που θα θέλατε να φτιάξετε αύριο ;

One thought on “Δεν βγαίνω βρε μάνα μου!

  1. Καλή Χρονιά!!
    To κοντινό μέλλον που έχω οραματιστεί δεν έχει χρήμα, μονάδες ή άλλα ανταλλακτικά μέσα. Πρόκειται για μία “οικονομία πόρων” (Resource Based Economy), αντίστοιχη με αυτήν που προτείνει το κίνημα Zeitgeist. Λανθασμένα θεωρούμενη ως ουτοπική από άποψη τεχνολογικής επάρκειας, μιας και ήδη είμαστε κατά 90-95% εκεί. Και αν η επιστημονική/τεχνολογική έρευνα απεξαρτηθεί από κόστη και περιθώρια κέρδους αμέσως θα πάρει φτερά για να καλύψει την διαφορά. Δεν βλέπω κάποια άλλη μακροπρόθεσμα σταθερή και βιώσιμη κοινωνικο-οικονομική λύση.

    Τα οφέλη από μία μελλοντική κοινωνία τύπου Venus Project είναι πολλά. Ενδεικτικά : Έχει προταθεί όλοι οι πόροι της Γης (τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, γη κλπ) να θεωρηθούν ως κοινή κληρονομιά όλων των κατοίκων του πλανήτη και να “παραχωρηθούν” -ως προς τα οφέλη από την διαχείρισή τους όχι ως ιδιοκτησία, κανένας δεν θα έχει πλέον ιδιοκτησία με την παραδοσιακή έννοια- ισόποσα σε όλους. Καταργώντας το χρέος, την γενεσιουργό μήτρα του χρήματος, καταργείται αυτόματα και το χρήμα ως μεσάζων και ως εμπορεύσιμο είδος. Έτσι είναι αδύνατον να πλουτίσεις με οποιαδήποτε παραγωγή ή υπηρεσία, και αυτά τα δυο θα τεθούν στην κοινή υπηρεσία όλων αντί να τους καταχρεώνουν ως αντάλλαγμα.

    Μειονεκτήματα : Αυτό το σύστημα είναι αμιγώς μη πολιτικό. Προβλέπεται η αυτοματοποίηση σχεδόν των πάντων, οπωσδήποτε της παραγωγής, των κατασκευών και των μεταφορών, καθώς και κάποιων υπηρεσιών. Ότι δεν μπορεί να αυτοματοποιηθεί δουλεύεται από εθελοντές, που ασφαλώς δεν θα πληρώνονται (περίπου όπως και στον κόσμο του Star Trek). Είναι βασικά 100% βέβαιο ότι θα υπάρξουν πολύ περισσότεροι από τους απαραίτητους εθελοντές, ιδίως κατά την πρώτη γενιά που θα γίνει η μετάβαση, μιας και όσοι έχουμε συνηθίσει να δουλεύουμε για να ζούμε θα βαρεθούμε να καθόμαστε. Μειονέκτημα 1ο : οι σκεπτικιστές λένε ότι καταπέσουμε σε ατομική και κοινωνική ύπνωση όταν δεν χρειάζεται “να δουλεύουμε για τα προς το ζειν”.

    Μειονέκτημα 2ο : το σύστημα είναι μη πολιτικό και αυτοδιοίκητο (δεν χωράει το σχόλιο να επεκταθώ πολύ σε αυτό..). Είναι “πέρα από την πολιτική” (άρα και πέρα και από την δημοκρατία), αλλά οι σκεπτικιστές διατείνονται ότι αυτό είναι απλώς ένας “αντιδημοκρατικός κομμουνισμός με ρομπότ”, ακριβώς γιατί δεν θα εκλέγουμε αυτόν που θέλουμε να μας πίνει το αίμα στην φορολόγηση και στα χαράτσια. και

    Μειονέκτημα 3ο: αν παραδώσουμε (όχι απόλυτα, θα υπάρχουν και επιστήμονες-χειριστές) τον έλεγχο στους υπολογιστές, κάποιοι ανησυχούν για…φαινόμενα Matrix. Αυτό το τελευταίο το θεωρώ εντελώς άκυρο, γιατί ο κίνδυνος αυτός θα προέλθει μόνο από σκληρή ΤΝ(Τεχνητή Νοημοσύνη), ότι κοινωνικό σύστημα και να έχουμε. Όχι από ισχυρά αλλά κουτά αυτόματα συστήματα ελέγχου και διανομής.

    Έχω γράψει δυο αρθράκια πάνω σε αυτά στο ιστολόγιό μου, είναι οι αναρτήσεις #55 και #61. Δεν επεκτάθηκα πολύ, θα γράψω και άλλα. Ιδίως όσον αφορά τα μειονεκτήματα που ανέφερα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *