Category Archives: Ιστορία

Ιστορίες της σύγχρονης Ελλάδας και όχι μόνο.

Ότι κατουράς στη Θάλασσα το τρως στο Αλάτι

κύριε Καραμανλή ότι “κατουράς” στην Θάλασσα το τρως στο Αλάτι….

ή παραιτήσου και πήγαινε σπίτι σου ή διώξε τους καραγκιόζηδες που σε περιτριγυρίζουν παίρνοντας την ευθύνη και την κατάσταση στα χέρια σου.

Άιντε γιατί σε βαρεθήκαμε……

Σας αρέσουν οι…. δοτικές ?

π.χ.: εν παρόδω= (σε πάροδο) = σε παρένθεση, παρενθετικά

Ειρήσθω εν παρόδω (= ας λεχθεί παρενθετικά). Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο περι ου ο λόγος είναι και μέλος του κόμματος. (είρημαι: παθητικός παρακείμενος του λέγω, προστακτική: είρησο, ειρήσθω, …)

Διαβάστε εδώ τις δοτικές της καθομιλουμένης: http://www.ucy.ac.cy/conferences/eleto/dotikes01.htm

Από την Γιάλτα στο Σήμερα

Η Συνθήκη της Γιάλτας (πόλη με ελληνικής προελεύσεως τοπωνύμιο, παραφθορά της λέξης «αιγιαλός» στην περιοχή της Κριμαίας ­ σημερινή Ουκρανία) που υπεγράφη στις 11 Φεβρουαρίου 1945 σήμανε και τυπικά το τέλος του πολέμου. Σε αυτή τη συνάντηση καθορίστηκε η μελλοντική μορφή του ευρωπαϊκού χάρτη, η οποία και διατηρήθηκε για τις επόμενες δεκαετίες. Η Σοβιετική Ενωση, σύμμαχος τότε της Δύσης, εχρίσθη κυρίαρχος της Ανατολικής Ευρώπης.

Ποιος το περίμενε όμως, ότι μετά από τόσα χρόνια από τότε που χώρισαν στην Γιάλτα τον κόσμο ο βρετανός πρωθυπουργός Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Αμερικάνος προέδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν και παρόλο που το Ψυχροπολεμικό τοπίο δεν άργησε να έρθει στον κόσμο, η Ελλάδα να βρίσκετε σε μια περίεργη συμμαχική ισορροπία με την τωρινή Ρωσία αλλά και με το ΝΑΤΟ. !

Σε ένα χαρτάκι (το πιο σπάνιο πολιτικό σημείωμα) λένε ότι ο Τσόρτσιλ με τον Στάλιν έγραψαν μερικούς μήνες νωρίτερα (9/10/1944) τις χώρες που θα είχαν ο καθένας την επιρροή του.  Στην Ελλάδα έγραψαν απλά τα ποσοστά  90% – 10% και όντως από τότε παραμένει το ίδιο.

Στα αμέσως επόμενα χρόνια ο Ψυχρός πόλεμος φούντωσε μαζί και ο Μακαρθρισμός που πέρασε τον Ατλαντικό και η Ελλάδα κατανάλωσε πολύ χαρτί, πολλούς φακέλους, αλλά και ανθρώπους στο βωμό του Αντικομουνισμού. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής Δεξιός γαρ αλλά και έξυπνος κράτησε μια αμφιλεγόμενη πολιτική γύρω από τον Κομμουνισμό επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση αλλά από την άλλη νομιμοποιώντας το ΚΚΕ.


Η Ελληνική ιστορία του ’45-’74 πάντως δείχνει ότι είμασταν χώρα της Δύσης και του ΝΑΤΟ με κυβερνήσεις Δεξιές ή Κεντρώες με βασικό χαρακτηριστικό όμως τον πολιτικό συντηρητισμό. Τα χρόνια πέρασαν, τα τοίχοι έπεσαν, ο κομμουνισμός δεν άντεξε στο πείραμα, και ένοιες όπως η ενέργεια, ο πόλεμος του νερού και η ανάπτυξη των μέχρι τώρα εσωστρεφικών οικονομικών κοινωνιών (Κίνα, Ρωσία, Ιράν, Ιρακ) άλλαξαν την κατάσταση στην Ευρασία.

Βρέθηκε η ανθρωπότητα να πληρώνει βαρύ φόρο αίματος την πρώτη μέρα των Ολυμπιακών και να κοιτά από την μία τους ηγέτες του σύγχρονου κόσμου χαμογελαστούς στην τελετή έναρξης και από την άλλη πλευρά μια ανακατανομή εδαφών μέσω των όπλων και της Βίας με τα αίτια να κρύβονται μέσα στους λευκούς σωλήνες που διαπερνούν τον Καύκασο και την Μαύρη Θάλασσα.

Γεωργιανοί με ένα αμφιλεγόμενο-φιλοαμερικάνο πρόεδρο, Λευκορώσοι που μιλούν για βάσεις των Pώσων στην Κριμαία, Ρώσοι Καπιταλιστές, Αμερικάνοι (ασχολίαστοι), Γάλλοι να κάνουν τον διαιτητή και η Ελλάδα με ελαφρά πηδηματάκια μια εδώ και μια εκεί να υπογράφει συμβάσεις για το αέριο και από την άλλη να ζητά την βοήθεια της Αμερικής και του ΝΑΤΟ για το όνομα της Μακεδονίας….

Ε ρε και να ζούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να έβλεπε πως είμασταν και πως γίναμε και τον Δεκαπενταύγουστο να πέταγε κανά: “Εκεί που κρεμάγαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια”

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με το “χαρτάκι”:

Πηγή: Ριζοσπάστης
Χρήστος Πασαλάρης
Πηγή: Το Ποντίκι

Μπομπ ο Μάστορας

bob.jpg
Μπομπ o μάστορας

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν άνεργος;
-Μπομπ.

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν ιερέας;
-Μπομπ ο πάστορας.

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν ζώο;
-Μπομπ ο κάστορας.

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν είδος καθαρισμού;
-Μπομπ ο Σφουγγαράκης.

( -Πως λέγεται ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης αν τον πατήσει νταλίκα; -Vetex.)

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν κάπνιζε ένα μπάφο;
-Μπομπ ο μάστουρας.

-Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν κάπνιζε ΠΟΛΛΑ μπάφα;
-Μπομπ Μάρλεϋ.

Τι είναι η Σύβαρη, οι Συβαρίτες, και ο Κρώτονας

Σύβαρη: Αποικία των Αχαιών, χτισμένη σε στρατηγική θέση στον Κόλπο του Τάραντα, έγινε συνώνυμο της πολυτέλειας O πληθυσμός της έφτασε στις τριακόσιες χιλιάδες και ο πλούτος της ήταν αμύθητος.

Συβαρίτες φαίνεται ότι ανακάλυψαν από νωρίς το νόημα της ζωής. Όλες οι χειρωνακτικές εργασίες γίνονταν από δούλους και οι πολίτες ξεκουράζονταν σε πολυτελείς επαύλεις. Έτρωγαν εξωτικά εδέσματα, ενώ οι μάγειροι και οι ζαχαροπλάστες που επινοούσαν νέα γλυκά ή φαγητά διατηρούσαν το προνόμιο της ευρεσιτεχνίας για ένα χρόνο. Oι προσκλήσεις για τα γεύματα έφταναν στους παραλήπτες τους ένα χρόνο πριν.

Όμως οι Συβαρίτες είχαν και τη δική τους άποψη για την ηχορύπανση.

Aπαγόρευαν στους ξυλουργούς και στους σιδηρουργούς, η εργασία των οποίων ήταν θορυβώδης, να δουλεύουν μέσα στην πόλη  Oι πρωτοτυπίες δε σταμάτησαν εδώ. Kάποιοι δρόμοι πλούσιων συνοικιών ήταν σκεπασμένοι με τέντες για να προστατεύονται από τον ήλιο και τη βροχή.

Παρακάτω θα δείτε και την απόδοση από τα χείλη Πολύδωρα που άλλη δουλεία δεν είχε “οι εργάτες πεδίου τον επείραξαν”….

Δυστυχώς, το 510 π.X. η Σύβαρις μπήκε σε πόλεμο με το γειτονικό Kρότωνα και η πόλη εξαφανίστηκε από την ιστορία μέσα σε μία μόλις μέρα. Όταν μετά από 65 χρόνια ο Hρόδοτος και οι υπόλοιποι Aθηναίοι ίδρυσαν εκεί τη νέα αποικία των Θουρίων, δε βρήκαν κανένα ίχνος από την πάλαι ποτέ κραταιά Σύβαρη

Τρυφηλότητα: Τρυφήλιοι είναι αυτή που αγαπούν την τρυφή, την μαλθακότητα δηλαδή και όχι αυτοί (;) που πίνουν τρίφυλλα.

Πάμε σε εκλογές – Το σύνδρομο της εκκίνησης

Το ασφαλιστικό εκκρεμεί, τα ομόλογα κρύβουν φίδια, τα βιβλία ιστορίας είναι σαν τα μούτρα τους, υγεία δεν έχουμε, τα νοσοκομεία κλειστά και έρημα λόγω διακοπών, ο τουρισμός θα μπει σε μαρασμό από την ακρίβεια, οι επενδύσεις σκατά…. και τόσα άλλα.

Τελικά αυτός ο τόπος νομίζω ότι πάσχει από το “σύνδρομο της ανεκτέλεστης εκκίνησης”.

Θα ήθελα μια μέρα να δω κάποιον πολιτικό να βγαίνει με σθένος και σιγουριά για τον εαυτό του και το πρόγραμμα που θα πρεσβεύει και να πει:

“Κύριοι ότι έγινε τόσα χρόνια έγινε. Πάμε προς μια νέα προσπάθεια που θα αποδίδει καρπούς κάθε χρόνο για την γενιά και για τις γενιές που θα έπονται την σημερινή.”

Καλλογιάνης - Οι κάλπες στον ώμο

“Ιστορικές Στιγμές”: Ο βουλευτής της ΝΔ Ελ. Καλογιάννης αρπάζει την κάλπη ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου φωνάζει από την πρωθυπουργική έδρα, κατά τη διαδικασία εκλογής του κ. Χρ. Σαρτζετάκη, το 1985

Ας αρχίσουν με την πρώτη δημοτικού ή καλύτερα με τα νεογέννητα.

Δηλαδή πόσο πρέπει να πληρώνουμε για να γεννηθεί ένα παιδί. Δεν μπορούμε να έχουμε μαιευτήρια ισάξια με τα ιδιωτικά ? Δεν μπορούμε να έχουμε παιδικούς σταθμούς σε όλη την χώρα? Τόσοι άνθρωποι σπουδάζουν κάθε χρόνο βρεφονηπιοκόμοι, νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, επαγγέλματα πρώτα στην ανεργία και συγχρόνως  δεν έχουμε που να αφήσουμε τα παιδιά μας.

Ας πάμε σιγά σιγά για μιαν Ελλάδα καλύτερη μετά από 18 – 20 χρόνια, τώρα που ζουν ακόμα άνθρωποι που μπορούν να κάνουν υπομονή γιατί εάν φύγουν και από την ζωή όλοι αυτοί που έχουνε περάσει και από άλλες καταστάσεις πιο δύσκολες για το ανθρώπινο γένος τότε θα απομείνουν μονάχα αυτοί που έζησαν ανάμεσα σε ρεμούλες, μίζες, ανάξιους πολιτικούς, πονηριά, μπαμπεσιά, ωχαδερφισμό, σταρχιδισμό, κοκ.

Και εάν μείνουμε λοιπόν όλοι εμείς οι νεότεροι σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας και αρχών θα γίνουμε ο αυριανός κόσμος που θα οδηγήσει ή στον κοινωνικό κανιβαλισμό ή στην εξ αρχής επανίδρυση μέσω αιματηρής επανάστασης εάν βέβαια πρώτα δεν μας αφανίσει – καλύτερα αποβάλει – το ίδιο μας το περιβάλλον.