Tag Archives: Γιάλτα

Ηγούμενος Γερμανός Δημάκης

Ο θρυλικός ανταρτοκαλόγερος,Αρχιμανδρίτης Γερμανός (παπα - Ανυπόμονος)
Ο θρυλικός ανταρτοκαλόγερος,Αρχιμανδρίτης Γερμανός (παπα – Ανυπόμονος)

Ο ηγούμενος Γερμανός Δημάκης, (19122004) το κανονικό του όνομα ήταν Γεώργιος και όταν χειροτονήθηκε το έκανε Γερμανός, γνωστός τον καιρό της Εθνικής Αντίστασης ως «Πάπα-Ανυπόμονος» ήταν ένας από τους πιο ονομαστούς ιερείς που πήρανε μέρος στην Αντίσταση.

Γεννήθηκε το 1912 στο Αγρύδιο Γορτυνίας. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1934 στις 29 Ιουλίου. Όταν ο Βελουχιώτης, στις 14 Μαΐου του 1943 συγκροτούσε το αντιστασιακό σώμα και στρατολογούσε άνδρες στη περιοχή δυτικά του χωρίου Κουκουβίστα της Γκιώνας, πήγε και τον βρήκε ο αρχιμανδρίτης Γερμανός, ηγούμενος της Μονής Αγάθωνος, μια μονή κοντά στην Υπάτη όπου ήταν και πρόεδρος της κοινότητας και ταυτόχρονα

επίτροπος της Μονής Δαδιού-Αμφίκλειας. Ύστερα από παρότρυνση του, αφού τον καταζητούσανε πλέον οι Ναζί, προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ και ο μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ και ο μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος.

Είχε χαρίσει ως φυλαχτό στον Άρη Βελουχιώτη ένα σταυρό, που ο αντιστασιακός καπετάνιος, κουβάλαγε πάντα μαζί του. Ως έμπιστος του Άρη Βελουχιώτη έμεινε γνωστός ως ο «παπάς του Άρη» και επειδή ριχνόταν πρώτος στη μάχη και παρότρυνε και τους συμπολεμιστές έμεινε πιο γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος». Διορίστηκε ως Στρατιωτικός Ιερέας του Γενικού Αντιστασιακού Στρατηγείου.

Το 1946 μετά τη περίφημη Συμφωνία της Βάρκιζας επέστρεψε στο μοναστήρι του Αγάθωνος, όπου και έμεινε ως ηγούμενος όλα τα επόμενα χρόνια. Η συμμορία του εθνικόφρονα Βουρλάκη απήγαγε τον ηρωικό μοναχό και τον βασάνισε μέχρι να υποσχεθεί ότι θα αναθεματίσει τους Αριστερούς της Φθιώτιδας.

Η Χούντα των Συνταγματαρχών δεν τον άφησε να ξεκουραστεί και να ασχοληθεί με το συγγραφικό του έργο. Τον κατήγγειλε ως ακραίο αριστερό και άπιστο χριστιανό και τον οδήγησε το 1968 στο Συνοδικό Δικαστήριο, το οποίο όμως τον αθώωσε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του η εκκλησία τον αναγνώρισε ως ήρωα, και ως έναν από τους ελάχιστους κληρικούς που συμμετείχε στον αγώνα εναντίον του κατακτητή με τα όπλα και τις σφαίρες, ενώ η πολιτεία τον τίμησε ως σύμβολο της Αντίστασης.

 

 

Πατήρ Ανυπόμονος
Πατήρ Ανυπόμονος

 

 

Το 2000 συγκεκριμένα η Ιερά Σύνοδος έκδωσε έναν τόμο με τίτλο «Μνήμες και Μαρτυρίες από το ’40 και την Κατοχή» με αναφορές στη δράση του τον καιρό της Κατοχής. Δεν ξέχναγε ποτέ ως ανθρωπιστής ιερέας να υπενθυμίζει στους ανώτερους κληρικούς ότι έχουν χρέος να νοιάζονται και για τις ανάγκες των κατοίκων τις επαρχίας. Συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 1998 συνομιλώντας με τον μητροπολίτη Φθιώτιδας Νικόλαο ήθελε να αποστείλει στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ μερικές ιδέες του για να ανακατασκευάσουν την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, αναπλάθοντας και τη γύρω περιοχή. Στάθηκε άτυχος καθώς ο Σεραφείμ πέθανε τρεις μήνες μετά.

Πέθανε το 2004 στις 9 Ιουνίου σε ηλικία 92 χρονών σε μια κλινική της Λαμίας.

Πήραμε της πληροφορίες για τον θρυλικός ανταρτοκαλόγερος, Αρχιμανδρίτης Γερμανός (παπα – Ανυπόμονος) από το WikiPedia

Από την Γιάλτα στο Σήμερα

Η Συνθήκη της Γιάλτας (πόλη με ελληνικής προελεύσεως τοπωνύμιο, παραφθορά της λέξης «αιγιαλός» στην περιοχή της Κριμαίας ­ σημερινή Ουκρανία) που υπεγράφη στις 11 Φεβρουαρίου 1945 σήμανε και τυπικά το τέλος του πολέμου. Σε αυτή τη συνάντηση καθορίστηκε η μελλοντική μορφή του ευρωπαϊκού χάρτη, η οποία και διατηρήθηκε για τις επόμενες δεκαετίες. Η Σοβιετική Ενωση, σύμμαχος τότε της Δύσης, εχρίσθη κυρίαρχος της Ανατολικής Ευρώπης.

Ποιος το περίμενε όμως, ότι μετά από τόσα χρόνια από τότε που χώρισαν στην Γιάλτα τον κόσμο ο βρετανός πρωθυπουργός Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Αμερικάνος προέδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν και παρόλο που το Ψυχροπολεμικό τοπίο δεν άργησε να έρθει στον κόσμο, η Ελλάδα να βρίσκετε σε μια περίεργη συμμαχική ισορροπία με την τωρινή Ρωσία αλλά και με το ΝΑΤΟ. !

Σε ένα χαρτάκι (το πιο σπάνιο πολιτικό σημείωμα) λένε ότι ο Τσόρτσιλ με τον Στάλιν έγραψαν μερικούς μήνες νωρίτερα (9/10/1944) τις χώρες που θα είχαν ο καθένας την επιρροή του.  Στην Ελλάδα έγραψαν απλά τα ποσοστά  90% – 10% και όντως από τότε παραμένει το ίδιο.

Στα αμέσως επόμενα χρόνια ο Ψυχρός πόλεμος φούντωσε μαζί και ο Μακαρθρισμός που πέρασε τον Ατλαντικό και η Ελλάδα κατανάλωσε πολύ χαρτί, πολλούς φακέλους, αλλά και ανθρώπους στο βωμό του Αντικομουνισμού. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής Δεξιός γαρ αλλά και έξυπνος κράτησε μια αμφιλεγόμενη πολιτική γύρω από τον Κομμουνισμό επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση αλλά από την άλλη νομιμοποιώντας το ΚΚΕ.


Η Ελληνική ιστορία του ’45-’74 πάντως δείχνει ότι είμασταν χώρα της Δύσης και του ΝΑΤΟ με κυβερνήσεις Δεξιές ή Κεντρώες με βασικό χαρακτηριστικό όμως τον πολιτικό συντηρητισμό. Τα χρόνια πέρασαν, τα τοίχοι έπεσαν, ο κομμουνισμός δεν άντεξε στο πείραμα, και ένοιες όπως η ενέργεια, ο πόλεμος του νερού και η ανάπτυξη των μέχρι τώρα εσωστρεφικών οικονομικών κοινωνιών (Κίνα, Ρωσία, Ιράν, Ιρακ) άλλαξαν την κατάσταση στην Ευρασία.

Βρέθηκε η ανθρωπότητα να πληρώνει βαρύ φόρο αίματος την πρώτη μέρα των Ολυμπιακών και να κοιτά από την μία τους ηγέτες του σύγχρονου κόσμου χαμογελαστούς στην τελετή έναρξης και από την άλλη πλευρά μια ανακατανομή εδαφών μέσω των όπλων και της Βίας με τα αίτια να κρύβονται μέσα στους λευκούς σωλήνες που διαπερνούν τον Καύκασο και την Μαύρη Θάλασσα.

Γεωργιανοί με ένα αμφιλεγόμενο-φιλοαμερικάνο πρόεδρο, Λευκορώσοι που μιλούν για βάσεις των Pώσων στην Κριμαία, Ρώσοι Καπιταλιστές, Αμερικάνοι (ασχολίαστοι), Γάλλοι να κάνουν τον διαιτητή και η Ελλάδα με ελαφρά πηδηματάκια μια εδώ και μια εκεί να υπογράφει συμβάσεις για το αέριο και από την άλλη να ζητά την βοήθεια της Αμερικής και του ΝΑΤΟ για το όνομα της Μακεδονίας….

Ε ρε και να ζούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να έβλεπε πως είμασταν και πως γίναμε και τον Δεκαπενταύγουστο να πέταγε κανά: “Εκεί που κρεμάγαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια”

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με το “χαρτάκι”:

Πηγή: Ριζοσπάστης
Χρήστος Πασαλάρης
Πηγή: Το Ποντίκι