Tag Archives: κρίση

Παράθυρο ή Σινεμά ή μήπως «Σινεμά το Παράθυρο» ;

Homage to the Great Vincent, 1989 JAN SAUDEK, czech photographer
Homage to the Great Vincent, 1989 JAN SAUDEK, czech photographer

Έξω από το παράθυρο μου βλέπω 400 παιδιά σε ένα σχολείο με δέκα αίθουσες. Βλέπω επίσης 400 αυτοκίνητα, απλήρωτα ακόμα, να προσπαθούν να παρκάρουν σε ένα δρόμο πλάτους 4 μέτρων γύρω από το εμπορικό κέντρο της περιοχής.

Βλέπω 400 πολιτικούς, βουλευτές υπουργούς και παρατρεχάμενους να αποφασίζουν για μένα χωρίς να ξέρουν πως πραγματικά ζω. Ούτε αυτοί δεν ξέρουν που ζουν. Βλέπω μια Ελλάδα που μετά από 400 χρόνια τούρκικης επιρροής κατάφερε να γεμίσει «φέσια» γιατί έδινε πολλά μπαχτσίσια.

Βλέπω επίσης 400 σχολεία, δημαρχεία και άλλα τόσα νοσοκομεία και κέντρα υγείας της περιφέρειας να κλείνουν. Βλέπω 400 μπάτσους να δέρνουν την μάνα, τους τον πατέρα τους, τα παιδιά τους. Βλέπω πιο μακριά 400 κτίρια άδεια.  Ερήμωσαν, πήγαν λέει «Βουλγαρία».

Βλέπω επίσης το βράδυ τετρακόσους σε ένα σκυλάδικο να πετάν λουλούδια. Στον από κάτω δρόμο είναι 400 απόκληροι του κόσμου, μετανάστες, που δεν έχουν δουλειά και χρήματα για τα στοιχειώδη και το ρίχνουν στην παραβατικότητα.

Τετρακόσια ευρώ είναι και τα απλήρωτα κοινόχρηστα και άλλα τετρακόσια είναι και η έκτακτη εισφορά που ήρθε. Θα την βλέπω για καιρό την ειδοποίηση πάνω στο γραφείο μου. Δεν έχω να την πληρώσω. Περιμένω και άλλα τετρακόσια μαζί με την ΔΕΗ. Καλώς να ορίσει.

Βλέπω επίσης κάθε μέρα στην Τηλεόραση τρείς τύπους, 400 κιλά βάρος στο σύνολο, τον Γιώργο, τον Βαγγέλη και τον Θόδωρο, να μου λένε ότι τους λένε να μου πουν. Βλέπω επίσης και τις 400 πιέτες ενός τσολιά που τους κοροϊδεύει σε κάτι video στο διαδίκτυο και γελάω.  Βλέπω και 400 blog να έχουν όλα την ίδια είδηση ως δικιά τους. Βλέπω, διαβάζω, φιλτράρω… σταματώ και αναστενάζω.

Μετρώ τα λεφτά μου… 400 ευρώ μέχρι και το τέλος του μήνα. Οικογένεια. Γυναίκα, παιδί, νοίκι… «Ότι και ναχεις με τετρακόσια θα την βγάλεις» σκέφτομαι. Πάλι καλά, εχθές η κόρη της διπλανής μου με μεταπτυχιακό και μπακαλορεά γύρισε από τις Αγγλίες και έπιασε δουλειά. «Τετρακόσια ευρώ», τις είπαν, «μαύρα», και ‘κείνη είπε και ευχαριστώ.  «Πάλι καλά το παιδί!» μου είπε η γειτόνισσα, «ξέρεις πόσο κουράστηκε να βρει την δουλειά αυτή;».

Τι να σου πω ρε παιδί μου, βλέπω τόσα καθημερινά από το παράθυρο μου που καμιά φορά αναρωτιέμαι: Παράθυρο έχεις ή σινεμά; Προσγειώσουυυ…. παράθυρο.

Πάρις Κουτρουμάνος.
Φτωχός και ταπεινός video-blogger που καμιά φορά γράφει κιόλας.
www.parisk.gr

Υ.Γ: (το κείμενο όλο είναι 400 ευρώ… εε μπερδεύτικα με έχουν τρελάνει βλέπεις… Τετρακόσιες λέξεις ακριβώς. Μετρημένες.)

Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή την έρευνα που έκανε στις αρχές Οκτώβρη το site http://www.ellinofreneia.net για νέους συνεργάτες  και στην οποία ζητούσε  ένα κείμενο 400 λέξεων, με θέμα: “Tι βλέπω έξω από το παράθυρό μου”.

Οικονομική κρίση

Τι μου αρέσει τώρα με την κρίση

Μου το έστειλε ο φίλος μου Σωτήρης Θεοδωράτος ο οποίος και το έγραψε και τον ευχαριστώ γιατί με έκανα και γέλασα !

Οικονομική κρίση

Μ’αρέσει που η γειτονιά μου έχει μεταμορφωθεί σε σκηνικό από αμερικάνικη ταινία δράσης του ’80. Ζητιάνοι άστεγοι τρώνε από τα σκουπίδια, κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, σέρνουν καροτσια σουπερ μάρκετ που μέσα έχουν όλα τα υπάρχοντά τους. Περιπολικά,ασθενοφόρα και πυροσβεστικά περνούν κάθε 10 λεπτά με τη σειρήνα αναμμένη. Επιτέλους, έχουμε τσαιναταουν και μαύρα γκετα συμμοριών. Που τα είχατε δει αυτά ρε ? Ε ? Άσε που τώρα πια λες ότι μένεις στα κάτω πατήσια και βλέπεις τον άλλο να σε κοιτάει με δέος και περιέργεια μαζί.Είναι σαν να του είπες ότι μένεις στο Μπρονξ.

Μ’αρέσει επίσης που μου δίνεται η ευκαιρία να εξασκήσω το καράτε σαν αυτοάμυνα. Ποτέ παλιά δε μου είχαν επιτεθεί με μαχαίρι και ένιωθα ότι τοσα χρόνια σχολής είχαν πάει τζάμπα. Επίσης νιώθω ότι σύντομα, βάσει πιθανοτήτων θα μου δωθεί και μένα η ευκαιρία να κάνω μία ηρωική πράξη άξια προβολής από τον Αυτιά. Κάτι,να βρεθώ σε μια ληστεία σε φούρνο και να βάλω τρικλοποδιά στο ληστή,να σώσω κάποια γιαγια και τη σύνταξή της(ίσως πάρω και μπόνους).

Μ’αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά γαμιέται στα γέλια. Άσε που έδιωξε κανα δυο που δε μου άρεσε η μούρη τους

Μ’αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον,γιατί θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. Άσε που όλο και κάτι θα στέλνουν τις γιορτές.

Μ’αρεσει που ακρίβηνε η βενζίνη και είναι απλησίαστη ,και κουνάω λιγότερο το αμάξι γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια,κάνω καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε τσάρκα με το αμάξι στην εθνική. Ασε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.

Μαρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες τουλάχιστον.

Μαρέσει που οι σερβιτόροι άρχισαν να λένε πάλι ευχαριστώ όσα λίγα και να είναι τα τιπς και αν τους δώσουν.

Μ’αρέσει που όταν βαριέσαι να κάνεις σεξ με τη γκόμενα μπορείς να προφασιστείς ότι τα προφυλακτικά είναι απλησίαστα,και χωρίς προφυλακτικό μπορεί να οδηγηθείτε σε οικονομική καταστροφή. Επιπλέον για τις γκόμενες ,είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.

Μ’αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζουκια.

Μ’αρέσει ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια αποτελεί το 2%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει ένα μισθό.

Μ’αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. Δεν άντεχα να περιμένω σε ουρές όρθιος.

Μ’αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

Μ’αρέσει που μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι “Τι σου λείπει ρε μαλάκα? Τη δουλειά σου την έχεις,το αμαξάκι σου,τι άλλο θες?”

Μ’αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια,και αν πέσεις σε τέτοιον,του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ. Μ’αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια ,να χάνουν τα λεφτά τους,γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από ‘σπάταλος’ έγινα ‘προνοητικός’γιατί τουλάχιστον  πρόλαβα και τα χάρηκα. Μ’αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιους.

Μ’αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

Μ’αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

Μ’αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν “Ρε τον τεμπέλη”..

Μ’αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας,όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και 2ο παγκόσμιο. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο..

Αξίζει να διαβάσετε ακόμα: [cptr]

Delivery in Greece

Food Delivery: Μια συμβουλή προς τους Ιδιοκτήτες τους

Όταν τελειώσει η δουλειά σας αργά το βράδυ ρωτήστε όπως κάθε φορά το προσωπικό σας τι θα ετοιμάσετε για να φάτε όλοι μαζί, όπως συνηθίζεται στα περισσότερα μαγαζιά φαγητού στην Ελλάδα.

Φτιάξτε λοιπόν την παραγγελία πχ 2 μακαρονάδες, 2 πίτσες, μια Σαλάτα του ΣΕΦ, δύο μπύρες και δύο κουτάκια coca cola.

Μην τα σερβίρετε στο τραπέζι. Όοοοχι. Πάρτε δυο κουτιά πίτσας χωρίς να βγάλετε τα μικρά στρογγυλά χαρτονάκια που έχουν χαραχτεί με κοπτικό (περφορέ) στο πίσω μέρος του πιτσόκουτου. Μην τα βγάλετε. Όοοοχι. Ο βιομηχανικός designer που τα σχεδίασε, απλά τα έκανε για ομορφιά…. έτσι για την μόστρα.

Κόψτε όσο πιο βιαστικά μπορείτε τις πίτσες και πετάχτες τες με τσαχπινιά μέσα στο κουτί κάνοντας και ένα σπάσιμο μέσης αλα Γκάλη-Τσατσένκο, ώστε να δώσετε ορμή Continue reading