Tag Archives: μεταναστευτικό

Θένκιου φρέντ. Θένκιου

Πριν μέρες βρισκόμουν σε ένα παιδικό πάρτι του σχολείου του γιου μου. Μόλις το πάρτι τελείωσε ένα γονιός ήρθε και με έπιασε: “Θα έρθεις μαζί μου να πάμε να δώσουμε τα φαγητά που περίσσεψαν;” Μετά από λίγο βρεθήκαμε οι δυο μας στην πλατεία Βικτωρίας. Ήταν το προηγούμενο βράδυ από την μέρα που ο Δήμος Αθηναίων μαζί με την αστυνομία άδειασε την πλατεία. Είχαμε ξαναμαζέψει σαν οικογένεια κι άλλες φορές ρούχα και πράγματα αλλά είχε τύχει να μην τα παραδώσω εγώ ο ίδιος, αλλά άλλος δικός μου άνθρωπος.

Εκείνο το βράδυ λοιπόν ένιωσα ανάμεικτα συναισθήματα. Επιβεβαίωσα πως το όλο θέμα με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες δεν είναι ούτε μαύρο, ούτε άσπρο. Έχει γκρίζες ζώνες πολλές. Και πέρα από αυτές τις γκρι ζώνες δίνει και πολλές ευκαιρίες για σπέκουλα ένθεν κι ένθεν.
Εγώ λοιπόν θα σταθώ στο εξής: Κάποια στιγμή πλησιάζω μια μικρή ομάδα: “Φούντ;”, τους ρωτάω με τα άπταιστα αγγλικά μου. “Ντου γιου γουόντ φούντ;” συνεχίζω. Σηκώθηκε ένα παλικάρι από μια βρώμικη κουβέρτα, κοίταξε το κουτί που κρατούσα, πήρε ένα τυροπιτάκι, έβαλε το δεξί χέρι στην καρδιά του, με κοίταξε και μου είπε και αυτός στα ίδια αγγλικά με τα δικά μου:

“Θένκιου φρέντ. Θένκιου”

Αυτό το “θενκιού” δεν νομίζω να το ξεχάσω ποτέ. Και όσο κι αν ακούω από δεξιά και αριστερά μαυρίλες ή μανιπουλάρισμα, αυτό το θενκιού θα μου θυμίζει πως ότι και εάν συμβαίνει γύρω μας η ανθρωπιά θα παραμένει το πιο δυνατό συναίσθημα.Και φυσικά δεν μιλώ για την ανθρωπιά την δική μου. Σιγά το πράγμα που έκανα. Μιλάω για αυτό που ήθελε αυτός να προσφέρει.

Ο Βασίλης Κοτίτσας μιλά από την Βόννη στο parisk.gr

Ο Βασίλης Κοτίτσας μιλά στο www.parisk.gr
Ο Βασίλης Κοτίτσας μιλά στο www.parisk.gr

Ο Βασίλης Κοτίτσας μου έδωσε μια συνέντευξη με έναν χάρτη της υδρογείου πίσω από το γραφείο του. Καθόλου τυχαίο. Παιδί μεταναστών της Γερμανίας, γεννήθηκε εκεί, ήρθε για δημοτικό στην Ελλάδα, σπούδασε, ταξίδεψε σε αρκετές χώρες και γύρισε στην Ελλάδα. Η κρίση τον εξανάγκασε να ξαναφύγει για να βρει τελικά δουλειά ως Ιnformation and Communication Technologies Manager στην Βόννη της Γερμανίας.

Δέχθηκε να μου μιλήσει και υφάρπαξα την ευκαιρία να του κάνω μερικές ερωτήσεις για το “εδώ” και το “εκεί”. Τον ρώτησα για το πως βλέπουν οι Γερμανοί την Ελλάδα, το πως βλέπει το μεταναστευτικό ως πρόβλημα στην πατρίδα του αλλά και το πως βιώνει αυτός σαν “σύγχρονος μετανάστης”, Έλληνας Eurocitizen, κατά τον ίδιο, την παραμονή του στην χώρα που κινεί τα νήματα της δικιάς μας οικονομικής σωτηρίας.

Ένιωσα πολύ καλά με αυτή την συνέντευξη. Αναθάρρησα λίγο με την καθαρότητα σκέψης που ευτυχώς υπάρχει ακόμα σε πολλούς ανθρώπους, αλλά στεναχωρήθηκα κιόλας. Θα ήθελα άτομα σαν τον Βασίλη να είναι εδώ, στην Ελλάδα. Θα ήθελα να τον είχα εγώ δικό μου συνάδελφο. Όμως…

Δείτε την συνέντευξη: