Tag Archives: ποίηση

Ερωτικό – Τζίμης Πανούσης

http://www.youtube.com/watch?v=TZ3jPbgS8QE

αυτη είναι η πρώτη έκδοση του κομματιού στην ακυκλοφόρητη κασέτα “Disco Τσουτσούνι”.  Είναι πολύ πριν το 1982. το 1982 είχε κυκλοφορήσει η κανονική εκτέλεση στον δίσκο “Μουσικές Ταξιαρχίες”.

Κώστας Καρυωτάκης – Πρέβεζα

Πρέβεζα

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίσει μια «ελλιπή» μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι,
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;» λες, κ’ ύστερα «δεν υπάρχεις!»
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Μάθετε περισσότερα για τον Κώστα Καρυωτάκη


Δυο παλτά

Που λες, φορούσα δυο παλτά, το ‘να καλά τ’ άλλο ριχτά
τα δυο συγχρόνως
Και περπατούσα στο βοριά, μονάχος, δίχως σιγουριά
γιατί έχει τίμημα βαρύ
του πόθου ο χρόνος
τα δυο συγχρόνως

Όταν το χιόνι είναι πολύ, με δυο παλτά, δεν είν’ τρελοί
όσοι γυρνάνε

Μα σα θα ‘ρθει καλοκαιριά, τα ρούχα ετούτα είναι βαριά
Σου μοιάζει η τύχη ανηφοριά
κι άστα να πάνε
τα δυο συγχρόνως

Λοιπόν, θα πάρω ένα καρφί, κι έτσι ψαχτά, με την αφή
θα το καρφώσω
Μιας κι έτσι κάνουν οι σοφοί, που αποζητούν την κορυφή
Τα δυο μου ανθρώπινα παλτά
θα του φορτώσω
Για να γλιτώσω

Μουσική/Στίχοι: Κραουνάκης Σταμάτης /Νικολακοπούλου Λίνα