στοίχοι

Δυο παλτά

Που λες, φορούσα δυο παλτά, το ‘να καλά τ’ άλλο ριχτά τα δυο συγχρόνως Και περπατούσα στο βοριά, μονάχος, δίχως σιγουριά γιατί έχει τίμημα βαρύ του πόθου ο χρόνος τα δυο συγχρόνως Όταν το χιόνι είναι πολύ, με δυο παλτά, δεν είν’ τρελοί όσοι γυρνάνε Μα σα θα ‘ρθει καλοκαιριά, τα ρούχα ετούτα είναι βαριά …

Δυο παλτά Read More »