Tag Archives: φίλοι

Εμφύλιος

Εμφύλιος

Δεκάξι-δεκαεφτά ήμουνα. Καλοκαίρι στο χωριό. Συγκεκριμένα στο βουνό. Παρέα με δυο παππούδες. Συγγενής εξ αγχιστείας, φίλοι αλλά και σέμπροι. Ο εμφύλιος τους βρήκε τον έναν στο Μαίναλο με τον ΔΣΕ και τον άλλον να υπηρετεί επιστρατευμένος ξανά στον Ελληνικό Στρατό. Σε μια μάχη μάλιστα βρέθηκαν να πολεμούν, χωρίς να το γνωρίζουν ο ένας απέναντι στον άλλον. Μετά από πολλές περιπέτειες γύρισαν ζωντανοί στο χωριό και συνέχισαν την ζωή τους. Δεκαετία ’80 λοιπόν και εγώ έφηβος με τις πρώτες μου πολιτικές ανησυχίες τους βρήκα μόνους και ήρεμους και έπιασα να τους ρωτώ να μου διηγηθούν ιστορίες από τον εμφύλιο. Μου είπε δυο τρία πράγματα ο ένας για το Αλβανικό και τις εμπειρίες του από τον πόλεμο με τους Ιταλούς και μετά τίποτα. Κουβέντα. Τους το έφερνα από εδώ. «Πες μου θείο για το Μαίναλο». Τίποτα. Τους το έφερνα από ‘κει. «Πες μου βρε μπάρμπα για την μάχη των Continue reading

Adesso Cafe… Πρωϊνό Ψυχοθεραπευτήριο

Adesso το καλύτερο cafe στο Μαρούσι !!! Στην Αγίου Κωνσταντίνου στο Μαρούσι απέναντι από το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου υπάρχει ένα μοναδικό καφέ που κάθε πρωί ο κάθε πικραμένος περνά να πάρει καφέ και κάνει ψυχανάλυση με τον Νίκο…

Reunion για τα 20 χρόνια αποφοίτησης

Το Σαββάτο 4 Απριλίου 2009 μαζευτήκαμε 28 άτομα από τα 120 που αποφοιτήσαμε σαν τάξη (του βρώμικου ) ’89, πριν από 20 χρόνια από το 4ο Γενικό Λύκειο Αθηνών, εκεί στην Πλατεία Βάθη στον Άγιο Παύλο στην ευρύτερη περιοχή του Σταθμού Λαρίσης.

Με τα πόδια κολλημένα στη ζεστή λάσπη αγναντεύουμε
ανοικτούς Κύκλους που ψάχνουν για κοινό σημείο.

Όταν οι Κύκλοι θα κλείσουν, η λάβα θα παγώσει,
η ζεστή λάσπη θα γίνει άμμος, οι γυναίκες θα καθαγιασθούν
και ο φτερωτός Θεός του Έρωτα
θα αναληφθεί στα ουράνια.

Επεράσαμε όμορφα” που λέει και το τραγούδι. Λέμε κάθε Απρίλιο να το καθιερώσουμε, αλλά έχει πέσει και ιδέα για καμιά εκδρομή μόλις καλοκαιριάσει.

Η όλη ιδέα ξεκίνησε από το Group που έχει ανοιχθεί στο Facebook  4ο+31ο Γενικό Λύκειο Αθηνών – Απόφοιτοι ’89

Το Internet ενώνει, δεν αποξενώνει._

Forward from Sarantos

(Η επικεφαλίδα είναι στο τέλος)

Αυτό το e-mail μου το έστειλε κάποιος αφού διάβασε το site μου.
Επειδή με συγκίνησε (ο μπαγάσας) θα τον ξεφωνίσω δημοσιοποιώντας το mail χωρίς την άδεια του φυσικά.
Διότι αν τον ρώταγα θα μου έλεγε:

“Έχω και δεν δίνω…”

Σας το κάνω λοιπόν forward:

From: Sarantos Sotiris [mailto:sarantoss@************.com]
Sent: Monday, July 28, 2003 11:08 PM
To: paris71@*******.gr
Subject: “Κοτόπουλο” φλαμπέ !
χάζευα το site σου.
το ιδιαίτερο με εσένα, είναι πως έχεις ένα τρόπο να με βάζεις συνεχώς σε διαδικασίες…..
…σκέψεων αυτή τη φορά.
Σου γράφω τα πρώτα πράγματα που μου ήρθαν στο μυαλό μπαίνοντας στη διαδικασία.
είναι από δύο βιβλία.
“Αδερφοφάδες” του Καζαντζάκη.
Έχω πολλά χρόνια να το διαβάσω (τουλάχιστον 12)
Αν μου πεις τι λέει θα σε γελάσω.
Θυμήθηκα ωστόσο τη δύναμη που είχαν κάτι στίχοι, πριν ξεκινήσει το μυθιστόρημα.
Εκεί που συνήθως οι υπόλοιποι αφιερώνουμε στη γιαγιά μας…. ;-))
“Μιλάει ο Θεός:
Όποιος με ζητάει, με βρίσκει’
όποιος με βρίσκει, με γνωρίζει’
όποιος με γνωρίζει, με αγαπάει’
όποιος με αγαπάει, τον αγαπώ’
όποιον αγαπώ, τον σκοτώνω.”
Sidna Ali (Μουσουλμάνος μυστικός του 9ου αιώνα)
Η αλήθεια είναι ότι δεν το θυμόμουνα ακριβώς και χρειάστηκε να το αντιγράψω.
Αυτό βγήκε σε καλό γιατί στο εξώφυλο του ίδιου μυθιστορήματος βρήκα και αυτό:

“Ήθελε,λέει, να είναι ελεύθερος. Σκοτώστε τον!…”

Παρεπιπτόντως,
τώρα που τα γράφω αυτά, ακούω Μητροπάνο,
μετράει ????
Το άλλο βιβλίο είναι του Ian Stewart
“Παίζει ο Θεός ζάρια – Η επιστήμη του Χάους”
Ακόμη δεν έχω καταφέρει να το τελειώσω.
Ίσως επειδή πρώτα από όλα, διάβασα τον επίλογο.
” Η Τύχη είναι το ψευδώνυμο του Θεού, όταν δεν θέλει να υπογράψει.”
Anatole France.
“ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΑΙΖΕ ΖΑΡΙΑ…..
ΘΑ ΚΕΡΔΙΖΕ!”
Ο Μητροπάνος λέει τώρα,
“έτσι μου’ ρχετε να…,
να δώσω σ’ όλα μια κλωτσιά……
και να σ’ αφήσω,
βουλιάζουμε στα λάθη μας και πως να ζήσω
θα πάρω τα μπαγκάζια μου να φύγω μακρυά
πριν γίνει η αγάπη μας δελτίο των εννιά……”
(το winamp παίζει και εγώ το προλαβαίνω…..)
Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σας
με αγάπη
Σωτήρης
Μαθηματικός, “εν αδρανείᔨ
ΥΓ
Εσύ, δεν θα αναρωτηθείς (έχω και δεν δίνω :-))
αλλά πάντα είχα την απορία
τι σκατά κουβαλάνε τα κεφάλια μας ???

και εγώ του απαντώ δημόσια:

TO ΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ”