Tag Archives: κοινωνία

Δεκάξι υφαδιές στον πόντο

Ο Αντρέας ήταν παλιός τεχνίτης πλεκτικών μηχανών στην Πειραϊκή Πατραϊκή. Μετά το κλείσιμο της εταιρείας και τις μαζικές απολύσεις βρέθηκε άνεργος με τρία παιδιά. Με τα πολλά κατάφερε και νοίκιασε το περίπτερο απέναντι από το μαγέρικο του Νικολάρα. Πάνω από το μαγέρικο ορθωνόταν το ξενοδοχείο Ολύμπικ. Σε εκείνο το ξενοδοχείο κατέλυαν τα «κορίτσα». Έτσι τις έλεγε. Τα «κορίτσα» ήταν ανατολικοευρωπαίες που τις έφερναν μπουλούκια-μπουλούκια για να επανδρώσουν τα κωλάδικα της περιοχής. Έμεναν μια εβδομάδα και μετά εξαφανιζόντουσαν για να τις αντικαταστήσει νέο αίμα.

Από ’κεινο λοιπόν το περίπτερο, που ήταν και το κοντινότερο στο σπίτι μου, ξεκινούσα σχεδόν κάθε απόγευμα τις εξόδους μου. Στάση για τσιγάρα, γέμισμα αναπτήρα, ματιές στα πρωτοσέλιδα και ακρόαση των ιστοριών του Αντρέα, που πάντα κάτι είχε να σου πει. Βγαίνανε και τα «κορίτσα» στολισμένα, στα μπαλκονάκια του χοτέλ και περίμεναν μέχρι να έρθουν να τις παραλάβουν κάτι μισθωμένα ταξί που έκαναν τις διανομές.

Η πόρτα του περιπτέρου ήταν προς το δρόμο περασιά με το κράσπεδο. Την άνοιγε και στεκόταν μισός μέσα, μισός έξω, για να εξυπηρετεί και την πελατεία από την μπροστινή θυρίδα που κοιτούσε στο πεζοδρόμιο. Είχε και κανα-δυο τελάρα στο δρόμο για να μην παρκάρουν και του κλείνουν την πόρτα τα οποία γινόντουσαν πρώτης τάξεως στασίδια για λακριντί και οφθαλμόλουτρο προς το Ολύμπικ.

«Τις βλέπεις; Αυτές αραιώνουνε υφαδιές από τόπια ολόκληρα» μου λέει μια μέρα ο Αντρέας. Είδε πως δεν το κατάλαβα και μου εξήγησε τι εννοούσε:

Το ’68 όταν ήταν τεχνίτης στην Πειραϊκή, έσκασε το σκάνδαλο της κατάχρησης του ταμείου της εταιρείας από τον οικονομικό διευθυντή της. Οι εφημερίδες οργίαζαν ότι ο περί ού ο λόγος έβαλε χοντρό χέρι στο ταμείο και τα ΄φαγε με την πιο μεγάλη φίρμα της εποχής. Με την Ζωζώ. Μια είναι η Ζωζώ. Όταν λοιπόν το σκάνδαλο ξέσπασε η εταιρεία προσπάθησε να καλύψει την χασούρα με κάθε τρόπο. Έτσι λοιπόν μια μέρα, τους μαζεύει ο εργοδηγός και τους λέει:

«Λοιπόν όσοι δουλεύετε στις μηχανές του τεντόπανου, εκείνου του καλού, να πάτε να τις ρυθμίσετε και να μειώσετε τις υφαδιές κατά μια. Από σήμερα και πέρα, δεκάξι υφαδιές στον πόντο!»

Φωτό: Spiros Vathis via Foter.com / CC BY-ND

Ο Χ. Σιδέρης από το Μητρ. Κοινωνικό Ιατρείου Ελληνικού

Ο Χ. Σιδέρης από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείου Ελληνικού

Ο Χρήστος Σιδέρης είναι Υπεύθυνος Εθελοντών στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Μίλησε στην camera του parisk.gr για τις δράσεις του Ιατρείου. Ακούστε τον να δίνει ένα πραγματικό αποτύπωμα της κατάστασης πολλών συμπολιτών μας που δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες ιατρικής φροντίδας.

Μπράβο σε όλους αυτούς που από το μετερίζι τους προσπαθούν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη.

Μπράβο στην Ομάδα του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού !

Το blog του Ιατρείου εδώ http://mki-ellinikou.blogspot.gr/

Χάρτης http://mki-ellinikou.blogspot.gr/2012/05/blog-post.html

Αφίσα http://mki-ellinikou.blogspot.gr/2012/02/800×600-normal-0-false-false-false-en.html

Οι ανάγκες του ιατρείου http://mki-ellinikou.blogspot.gr/2012/03/blog-post_13.html

Το γκρουπ του Ιατρείου στο facebook https://www.facebook.com/groups/336368816380920/

Παράθυρο ή Σινεμά ή μήπως «Σινεμά το Παράθυρο» ;

Homage to the Great Vincent, 1989 JAN SAUDEK, czech photographer
Homage to the Great Vincent, 1989 JAN SAUDEK, czech photographer

Έξω από το παράθυρο μου βλέπω 400 παιδιά σε ένα σχολείο με δέκα αίθουσες. Βλέπω επίσης 400 αυτοκίνητα, απλήρωτα ακόμα, να προσπαθούν να παρκάρουν σε ένα δρόμο πλάτους 4 μέτρων γύρω από το εμπορικό κέντρο της περιοχής.

Βλέπω 400 πολιτικούς, βουλευτές υπουργούς και παρατρεχάμενους να αποφασίζουν για μένα χωρίς να ξέρουν πως πραγματικά ζω. Ούτε αυτοί δεν ξέρουν που ζουν. Βλέπω μια Ελλάδα που μετά από 400 χρόνια τούρκικης επιρροής κατάφερε να γεμίσει «φέσια» γιατί έδινε πολλά μπαχτσίσια.

Βλέπω επίσης 400 σχολεία, δημαρχεία και άλλα τόσα νοσοκομεία και κέντρα υγείας της περιφέρειας να κλείνουν. Βλέπω 400 μπάτσους να δέρνουν την μάνα, τους τον πατέρα τους, τα παιδιά τους. Βλέπω πιο μακριά 400 κτίρια άδεια.  Ερήμωσαν, πήγαν λέει «Βουλγαρία».

Βλέπω επίσης το βράδυ τετρακόσους σε ένα σκυλάδικο να πετάν λουλούδια. Στον από κάτω δρόμο είναι 400 απόκληροι του κόσμου, μετανάστες, που δεν έχουν δουλειά και χρήματα για τα στοιχειώδη και το ρίχνουν στην παραβατικότητα.

Τετρακόσια ευρώ είναι και τα απλήρωτα κοινόχρηστα και άλλα τετρακόσια είναι και η έκτακτη εισφορά που ήρθε. Θα την βλέπω για καιρό την ειδοποίηση πάνω στο γραφείο μου. Δεν έχω να την πληρώσω. Περιμένω και άλλα τετρακόσια μαζί με την ΔΕΗ. Καλώς να ορίσει.

Βλέπω επίσης κάθε μέρα στην Τηλεόραση τρείς τύπους, 400 κιλά βάρος στο σύνολο, τον Γιώργο, τον Βαγγέλη και τον Θόδωρο, να μου λένε ότι τους λένε να μου πουν. Βλέπω επίσης και τις 400 πιέτες ενός τσολιά που τους κοροϊδεύει σε κάτι video στο διαδίκτυο και γελάω.  Βλέπω και 400 blog να έχουν όλα την ίδια είδηση ως δικιά τους. Βλέπω, διαβάζω, φιλτράρω… σταματώ και αναστενάζω.

Μετρώ τα λεφτά μου… 400 ευρώ μέχρι και το τέλος του μήνα. Οικογένεια. Γυναίκα, παιδί, νοίκι… «Ότι και ναχεις με τετρακόσια θα την βγάλεις» σκέφτομαι. Πάλι καλά, εχθές η κόρη της διπλανής μου με μεταπτυχιακό και μπακαλορεά γύρισε από τις Αγγλίες και έπιασε δουλειά. «Τετρακόσια ευρώ», τις είπαν, «μαύρα», και ‘κείνη είπε και ευχαριστώ.  «Πάλι καλά το παιδί!» μου είπε η γειτόνισσα, «ξέρεις πόσο κουράστηκε να βρει την δουλειά αυτή;».

Τι να σου πω ρε παιδί μου, βλέπω τόσα καθημερινά από το παράθυρο μου που καμιά φορά αναρωτιέμαι: Παράθυρο έχεις ή σινεμά; Προσγειώσουυυ…. παράθυρο.

Πάρις Κουτρουμάνος.
Φτωχός και ταπεινός video-blogger που καμιά φορά γράφει κιόλας.
www.parisk.gr

Υ.Γ: (το κείμενο όλο είναι 400 ευρώ… εε μπερδεύτικα με έχουν τρελάνει βλέπεις… Τετρακόσιες λέξεις ακριβώς. Μετρημένες.)

Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή την έρευνα που έκανε στις αρχές Οκτώβρη το site http://www.ellinofreneia.net για νέους συνεργάτες  και στην οποία ζητούσε  ένα κείμενο 400 λέξεων, με θέμα: “Tι βλέπω έξω από το παράθυρό μου”.

Του παππού μου το κάγκελο

Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 1η πράξη.
Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 1η πράξη

26 Οκτώβρη του 2011 μεσημεράκι στην Κηφισίας στο ύψος του ΟΤΕ. Ο παππούς στην Φωτογραφία θέλει να περάσει τον δρόμο σε σημείο που δεν έχει διάβαση αλλά νησίδα με διπλή προστατευτική μπάρα. Κάθε κατεύθυνση 3 λωρίδες. Κάθε λωρίδα αυτοκίνητα που  τρέχουν το λιγότερο με 50Km/ώρα.

Ο παππούς θέλει να κλέψει δρόμο. Θέλει να πάει απέναντι στην τράπεζα. Θέλει να κλέψει και στην ουρά στην τράπεζα. Ο παππούς αυτός ψηφίζει. Ο παππούς αυτός έχει εγγόνια. Ο παππούς αυτός πείνασε στην κατοχή αλλά το ’81 έβαλε τα παιδιά του στο Δημόσιο “πηδώντας” από το παράθυρο. Προς τα μέσα.

Ο παππούς έχει να σου πει ιστορίες για τα χρόνια του ’60. Ο παππούς αυτός ήταν σκαρφαλωμένος σε παρόμοια νησίδα το ’74 στην Λ. Συγγρού περιμένοντας τον “σωτήρα” Καραμανλή. Μερικές μέρες αργότερα ξαναπήγε και περίμενε τον Α. Παπανδρέου.

Ο παππούς είναι συνταξιούχος αλλά τα ‘χει κλειστά τα φράγκα στην Τράπεζα και κάθε μέρα πηγαίνει και ρωτάει τον κουστουμάτο διευθυντή μήπως κινδυνεύουν “οι κόποι μιας ζωής”. Ο παππούς μια ζωή στα… κάγκελα.

Αυτός ο παππούς που όλοι έχουμε μέσα μας πρέπει να πεθάνει. Όπως πάει θα πεθάνει από ατύχημα. Τροχαίο?  Πιστωτικό ? δεν ξέρω. Αλλά ώρες ώρες σκέφτομαι πως εάν δεν αλλάξουμε την κακή μας νοοτροπία ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ θα μας διαβάσει ο παπάς το Ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, ἀλληλούϊα.

Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 2η πράξη
Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 2η πράξη
Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 3η πράξη
Παππούς Σκαρφαλώνει στην Κηφισίας 3η πράξη
Φάτε !

Φάτε τώρα…

Αυτή ήταν και είναι η φιλοσοφία των MEDIA. Αυτή η γαμημένη φιλοσοφία του “τράβα μια μαλακία, δεν χρειάζεται να διαβάσεις τίποτα, αλλά ούτε και να πεις τίποτα” αυτή μας έφερε εδώ.

Θεοποίησε τα μηδενικά, τα έκανε νούμερα και τώρα μείναμε με τον…. στο χέρι. Φάτε λοιπόν, τα απομεινάρια μιας γενειάς “πλαστικής”, με βυζόμπαλα και πιστωτικές κάρτες.

Φάτε τα απόνερα μιας γενειάς που σήμερα αντί να έχει πολιτικό λόγο πάει για μπάνιο.

Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο !

 

Φάτε !
Φάτε !
Οικονομική κρίση

Τι μου αρέσει τώρα με την κρίση

Μου το έστειλε ο φίλος μου Σωτήρης Θεοδωράτος ο οποίος και το έγραψε και τον ευχαριστώ γιατί με έκανα και γέλασα !

Οικονομική κρίση

Μ’αρέσει που η γειτονιά μου έχει μεταμορφωθεί σε σκηνικό από αμερικάνικη ταινία δράσης του ’80. Ζητιάνοι άστεγοι τρώνε από τα σκουπίδια, κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, σέρνουν καροτσια σουπερ μάρκετ που μέσα έχουν όλα τα υπάρχοντά τους. Περιπολικά,ασθενοφόρα και πυροσβεστικά περνούν κάθε 10 λεπτά με τη σειρήνα αναμμένη. Επιτέλους, έχουμε τσαιναταουν και μαύρα γκετα συμμοριών. Που τα είχατε δει αυτά ρε ? Ε ? Άσε που τώρα πια λες ότι μένεις στα κάτω πατήσια και βλέπεις τον άλλο να σε κοιτάει με δέος και περιέργεια μαζί.Είναι σαν να του είπες ότι μένεις στο Μπρονξ.

Μ’αρέσει επίσης που μου δίνεται η ευκαιρία να εξασκήσω το καράτε σαν αυτοάμυνα. Ποτέ παλιά δε μου είχαν επιτεθεί με μαχαίρι και ένιωθα ότι τοσα χρόνια σχολής είχαν πάει τζάμπα. Επίσης νιώθω ότι σύντομα, βάσει πιθανοτήτων θα μου δωθεί και μένα η ευκαιρία να κάνω μία ηρωική πράξη άξια προβολής από τον Αυτιά. Κάτι,να βρεθώ σε μια ληστεία σε φούρνο και να βάλω τρικλοποδιά στο ληστή,να σώσω κάποια γιαγια και τη σύνταξή της(ίσως πάρω και μπόνους).

Μ’αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά γαμιέται στα γέλια. Άσε που έδιωξε κανα δυο που δε μου άρεσε η μούρη τους

Μ’αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον,γιατί θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. Άσε που όλο και κάτι θα στέλνουν τις γιορτές.

Μ’αρεσει που ακρίβηνε η βενζίνη και είναι απλησίαστη ,και κουνάω λιγότερο το αμάξι γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια,κάνω καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε τσάρκα με το αμάξι στην εθνική. Ασε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.

Μαρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες τουλάχιστον.

Μαρέσει που οι σερβιτόροι άρχισαν να λένε πάλι ευχαριστώ όσα λίγα και να είναι τα τιπς και αν τους δώσουν.

Μ’αρέσει που όταν βαριέσαι να κάνεις σεξ με τη γκόμενα μπορείς να προφασιστείς ότι τα προφυλακτικά είναι απλησίαστα,και χωρίς προφυλακτικό μπορεί να οδηγηθείτε σε οικονομική καταστροφή. Επιπλέον για τις γκόμενες ,είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.

Μ’αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζουκια.

Μ’αρέσει ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια αποτελεί το 2%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει ένα μισθό.

Μ’αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. Δεν άντεχα να περιμένω σε ουρές όρθιος.

Μ’αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

Μ’αρέσει που μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι “Τι σου λείπει ρε μαλάκα? Τη δουλειά σου την έχεις,το αμαξάκι σου,τι άλλο θες?”

Μ’αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια,και αν πέσεις σε τέτοιον,του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ. Μ’αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια ,να χάνουν τα λεφτά τους,γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από ‘σπάταλος’ έγινα ‘προνοητικός’γιατί τουλάχιστον  πρόλαβα και τα χάρηκα. Μ’αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιους.

Μ’αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

Μ’αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

Μ’αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν “Ρε τον τεμπέλη”..

Μ’αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας,όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και 2ο παγκόσμιο. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο..

Αξίζει να διαβάσετε ακόμα: [cptr]

Υγιεινή Διατροφή και η βιβλική δημιουργία του ΙΚΑ

Εν αρχή ο Θεός γέμισε τη γη με μπρόκολο

Υγιεινή Διατροφή και η βιβλική δημιουργία του ΙΚΑ

Εν αρχή ο Θεός γέμισε τη γη με μπρόκολο, κουνουπίδι και σπανάκι, πράσινα, κίτρινα και κόκκινα λαχανικά όλων των ειδών, ώστε ο άνδρας και η γυναίκα να ζήσουν υγιεινά και παντοτινά.

Ο σατανάς όμως δημιούργησε τα Haagen Dazs και τα διάφορα cookies.

Και ρώτησε: «Λίγη ακόμη σάλτσα βύσσινου;» και ο άνδρας απήντησε: «Ευχαρίστως!» και η γυναίκα πρόσθεσε: «Παρακαλώ για μένα άλλη μια ζεστή βάφλα με σαντιγύ!».

Και έτσι πήραν και οι δύο από 5 κιλά .

Και ο Θεός δημιούργησε το γιαούρτι, ώστε να διατηρήσει η γυναίκα το σώμα της όπως άρεσε στον άνδρα.

Και ο σατανάς δημιούργησε από το σιτάρι το άσπρο αλεύρι και από το ζαχαροκάλαμο τη ζάχαρη και τα συνδύασε.

Και η γυναίκα άλλαξε νούμερο στην ένδυσή της και πήγε από το 38 στο 46.

Και έτσι είπε ο Κύριος: «Δοκίμασε το φρέσκο μαρούλι μου!»

Και ο σατανάς εφεύρε το ντρέσσιγκ και το σκορδόψωμο ως συνοδευτικά.

Και οι άνδρες και οι γυναίκες μετά από αυτή την απόλαυση άνοιξαν τις ζώνες τους κατά τουλάχιστον μία τρύπα.

Ο Κύριος όμως είπε: «Σας έδωσα φρέσκα λαχανικά και ελαιόλαδο, στο οποίο να μαγειρεύετε υγιεινά!»

Και ο σατανάς συνόδεψε τα φαγητά αυτά με δεύτερο πιάτο, από νόστιμες μπουκίτσες από ψωμάκια, τυράκια camembert, αστακό σε βούτυρο μυρωδάτο και φιλετάκια κοτόπουλου.

Και οι τιμές χοληστερίνης του ανθρώπου ανέβηκαν στα ουράνια.

Ετσι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο αθλητικά παπούτσια, ώστε να χάσει μερικά κιλά με την άθληση..

Και ο σατανάς δημιούργησε την δορυφορική τηλεόραση και τα DVD μαζί με τα τηλεχειριστήρια, για να μην κουράζεται ο άνθρωπος με το ζάπινγκ.

Και οι άνδρες και οι γυναίκες γελούσαν και έκλαιγαν μπροστά την οθόνη και άρχισαν να φοράνε ελαστικές φόρμες αδυνατίσματος.

Ετσι ο Θεός δημιούργησε την πατάτα, φτωχή σε λίπος και κάλιο και γεμάτη θρεπτικές ουσίες.

Και ο σατανάς αφαίρεσε την φλούδα και έκοψε το εσωτερικό της σε πατατάκια, τα οποία τηγάνησε και τα κάλυψε με πολύ αλάτι..

Και ο άνθρωπος πήρε μερικά κιλά ακόμη…

Ο Θεός όμως έφερε το άπαχο κρέας, ώστε τα τέκνα του να χορταίνουν προλαμβάνοντας λιγότερες θερμίδες.

Και ο σατανάς έφερε τα Goodys και το τσίζμπουργκερ των 99 λεπτών.

Και ρώτησε ο σατανάς: «Θέλεις και τηγανητές πατάτες;»

Και είπε ο άνθρωπος: «Βεβαίως, μια μεγάλη μερίδα με μαγιονέζα!».

Kαι σχολίασε ο σατανάς: «Ετσι μπράβο!»

Και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα.

Και ο Θεός αναστέναξε και δημιούργησε το τετραπλό μπαϊ-πάς της καρδιάς.

Και τότε ο σατανάς είπε ‘είπαμε να παίζουμε τίμια’… …Και δημιούργησε το ΙΚΑ.

 

διαβάστε επίσης μια νόστιμη συνταγή με μπρόκολο

Ελλάδα - Σερβία 19/8/10 Πηγή: protothema.gr

Κράτος, ΠΑΕ και Χορηγοί ένα ταγκό για τρεις

Πάει καιρός που έπαψα να ασχολούμαι έστω και λίγο με ομάδες, γήπεδα και τα σχετικά. Κάποτε θεωρούσα ότι το να πας να δεις έναν αγώνα αποτελεί, αναλόγου και του περιβάλλοντος, μια καλή εκτόνωσή.  Σε ένα μεγάλο ντέρμπυ θα δεις λίγο θέαμα, θα καβλαντίσεις και λίγο. Το πολύ-πολύ να ρίξεις και κάνα μπινελίκι ή ακόμα καλύτερα να συλλέξεις καμιά ατάκα από τους πιο έμπειρους των κερκίδων. Το να πας στην γειτονιά σου ή στο χωριό σου να στηρίξεις την ομάδα σου είναι και αυτό μια υγιή συμμετοχή στην κοινωνία που ζεις και δραστηριοποιείσαι.

Με τούτα και με εκείνα πάντως μας κάνουν να σταματήσουμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο εμείς και τα παιδιά μας. Δώσαμε την θέση μας σε φανατικούς οπαδούς-αλήτες που “σχίζονται” για τις Ανώνυμες Εταιρείες οι οποίες καπηλεύονται τον αθλητισμό…. στον οποίο επαγγελματίες παίκτες και παράγοντες πλουτίζουν κερδίζοντας αμύθητα ποσά και μάλιστα σε καιρό πολύ ισχνών αγελάδων.

Ελλάδα - Σερβία 19/8/10 Πηγή: protothema.gr
Ελλάδα - Σερβία 19/8/10 Πηγή: protothema.gr

Αλήθεια η Eurobank είναι χορηγός σε ομάδα πάλης;  …. Οι Σέρβοι είναι χριστιανοί ; Είναι σύμμαχοι και φίλοι… ; Οι όποιες κατηγορίες και ποινές θα αποδοθούν και θα ανακοινωθούν μετά το μουτομπάσκετ ; Πόσο γελοία τελικά είναι η κοινωνία μας σε όλο αυτό το θέμα του αθλητισμού ; Τελικά τους ξέρουμε ή δεν τους ξέρουμε τους φιλαθλο-ταραξίες ; Οι παίκτες μπορούν να ρίχνουν μπουκέτα σε οποιονδήποτε ; Όρθιους αλλά και ξαπλωμένους αναίσθητους και να παραμένουν ατιμώρητοι ;

Πρόεδροι και παράγοντες ΠΑΕ, Πολιτεία και Χορηγοί έχουν την ευθύνη…. Οι πρώτοι γιατί πίσω από κάθε εταιρεία με αθλητικό προσωπείο κρύβουν το ξέπλυμα χρήματος, το ντόπινγκ, ακόμα και την κάλυψη άνομων πράξεων.  Αλήθεια έχετε δει ποτέ Πρόεδρο ΠΑΕ να καταδικάζετε για χρέη ή για παράνομες συμβάσεις από Ελληνικό Δικαστήριο; Η πολιτεία λοιπόν δεν έβαλε ποτέ εκείνο το μαχαίρι στο κόκκαλο γιατί δεν θα μπορούσε να αντέξει την “λαϊκή οργή” των χρηματοδοτούμενων κατά τα άλλα οπαδών και υποστηρικτών κάθε βρόμικου προέδρου.   Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι χορηγοί. Μου θυμίζουν αγαρινά σκυλιά που συλίζουν τα θύματα του πολέμου με πινακίδες, φανέλες και περισσό budget που όσο κάνει τον κύκλο του…. ασπρίζει…. έτσι για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Και στο τέλος οι ΠΑΕ παρακαλάνε τους απλούς οπαδούς και φίλους μια ομάδας να αγοράσουν εισιτήρια διαρκείας με κόστος όσο ένα μηνιάτικο!  Μα είμαστε καλά…;. Όχι ! Εξ’ ού και το:

“… δεν είμαστε καλά…. δεν έχουμε μυαλό…. είμαστε άρρωστοι…. με…. “

Ναι τελικά όλη η κοινωνία μας είναι άρρωστη και άμυαλη…
Περαστικά μας λοιπόν και καλή ανάρρωση….

Οι Γκοτζαμάνηδες ζούνε ακόμα ?

Μάλλον ναι οι Γκοτζαμάνηδες ζούνε ακόμα !

Το περίφημο τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη
Το περίφημο τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη

Ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας είναι νεκρός. Καλό ταξίδι Σωκράτη.

Διαβάστε: Καρτέρι θανάτου στον Σωκράτη Γκιόλια

Θα με μηνύσετε επειδή μιλάω για δραχμές ?

στο 4′:51” ήθελα να πω “περασμένες εκλογές”

άρθρο από το http://tiresias-press.blogspot.com/ Τρομοκρατούν δια της δικαιοσύνης όσους αναφέρονται σε αποχώρηση της Ελλάδος απο το ευρώ.

άρθρο από το http://news247.gr

Την παρέμβαση της Δικαιοσύνης προκάλεσε η φημολογία των τελευταίων ημερών, για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή. Προκαταρκτική εξέταση για να διαπιστωθεί ποιοι ευθύνονται για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων


Δείτε γιατί αναφέρομαι ειδικά στον Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Αηδόνη

διαβάστε και άλλα άρθρα που γράφονται στο διαδίκτυο σχετικά με το θέμα :

http://www.skai.gr/news/greece/article/145448/minusi-gia-tin-enistrofi-tis-drahmis–10-6-2010/

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=30386&catid=3

http://www.realpolitics.gr/?p=17766

http://www.madata.gr/epikairotita/economy/62032.html

Χρόνης Μίσσιος

Λίγα λόγια από εμένα: Τον γνώρισα μέσα από το βιβλίο του Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς (1985 Εκδ. Γράμματα) όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής το 1990 στην Πάτρα. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1997 στη Ορεστιάδα, όντας  φαντάρος πέτυχα το Χαμογέλα ρε τι σου ζητάνε (1988 Εκδ. Γράμματα) στο μοναδικό αλλά έρημο από πελάτες μεγάλο βιβλιοπωλείο της  κεντρικής πλατείας. Ναι είχα την τύχη σαν γενιά και σαν άνθρωπος να διαβάζω ένα τέτοιο βιβλίο μέσα σε ένα στρατόπεδο περιτριγυρισμένος από αμόρφωτους πεζικάριους καραβανάδες που σε άλλες εποχές μπορεί και να με είχαν στείλει σε εξορία. Αλλά βλέπεις δεν “ενδιέφεραν” πλέον τέτοια βιβλία. Εμένα πάντως με ταρακούνησαν. Όχι τόσο για την ρομαντική πλευρά του αγώνα και της επανάστασης, αλλά για την ρεαλιστική απόδοση των εννοιών που περιέγραφαν: Κόμμα, Ολομέλεια, Φυλακές, Ανθρωποφύλακες, φίλιοι, συναγωνιστές όλα δοσμένα μέσα από τον καθρέπτη της αμείλικτης αλήθειας. Πριν από λίγες ώρες κάποιος από τους “φίλους μου” στο facebook έκανε i Like την Σελίδα του Μίσσιου και είπα:  Κοίτα να δεις ο Μίσσιος στο Facebook ! Η διαδικτυακή μου περιέργεια με έφερε στην παρακάτω συνέντευξη που πήρε από τον Μίσσιο ο Στέλιος Κούλογλου για τις ανάγκες της εκπομπής της 16-11-2006. Διαβάστε την και δείτε το πόσο επίκαιρη είναι ακόμα και σήμερα. Κόμματα, Αγώνες, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, Δεξιά και η Γενιά του Πολυτεχνείου  όλα ακόμα σε πρώτο πλάνο προσπαθούν να κρατήσουν μάταια την αίγλη τους. Σας την παραθέτω αναδημοσιεύοντας την.


Χρόνης Μίσσιος
Χρόνης Μίσσιος


Η παρακάτω συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιου πάρθηκε από τον Κούλογλου Στέλιο για τις ανάγκες τις εκπομπής Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα με θέμα : Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ – Μέρος 3ο: Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

Χρόνης Μίσσιος – (Συγγραφέας – Μέλος ΠΑΜ)

Με  υπογράμμιση είναι η ερωτήσεις από Σ. Κούλογλου.

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όλοι μιλούσαν για την δικτατορία από το 67 και όμως όλοι πιαστήκανε απροετοίμαστοι. Εσείς ήσασταν τότε στην 5μελή Γραμματεία της Νεολαίας Λαμπράκη αν δεν κάνω λάθος;

Ναι. Ήμουνα στην Γραμματεία και κρατούσα την οργανωτική δουλειά. Ενώ βρισκόμασταν πραγματικά μπροστά σε ένα κίνημα πάρα πολύ μαζικό αυτές τις περίφημες εξήντα μέρες τότε στην σύγκρουση με το παλάτι του γέρου του Παπανδρέου και υπήρχαν πάρα πολλά σημάδια για δικτατορία, εμείς γενικώς η αριστερά βρεθήκαμε απροετοίμαστοι. Και αυτό δεν ήταν τυχαίο.


Μετά την ήττα ήμασταν υποχρεωμένοι κάθε μέρα να δίνουμε εξετάσεις νομιμότητας σε ένα παρακράτος που παραβίαζε τα πολιτικά, τα συνταγματικά, τα ατομικά μας δικαιώματα και λοιπά. Τρομοκρατούσε τον κόσμο και τα ρέστα.


Και όταν ακόμα σκεπτόμασταν τον κίνδυνο της δικτατορίας και σκεπτόμασταν ξέρω εγώ κάποιο καταφύγιο, κάποια υποδομή σε τέτοια περίπτωση, να έχουμε κάποιο υλικό, έναν πολύγραφο να βγάλουμε εφημερίδα, ένα παράνομο τυπογραφείο και λοιπά, πάντα μπροστά μας βρισκότανε το δίλημμα και αν το ανακαλύψουν τινάζουμε στον αέρα όλη την πολιτική μας. Όλη την προσπάθεια να αποδείξουμε ότι είμαστε νόμιμοι. Αυτό λοιπόν βρήκε πραγματικά όχι απροετοίμαστη απλώς, παράλυτη την αριστερά.


Και ταυτόχρονα μέσα σε αυτό το κλίμα ο προβληματισμός για τον άμεσο κίνδυνο της δικτατορίας δεν μπορούσε να προχωρήσει μέσα στον πολύ κόσμο, υπήρχε ένας εφησυχασμός ότι τελικά ξέρω εγώ μπορεί να επιβάλλαμε μια δημοκρατική λύση στην ελληνική κοινωνία, ότι οι Αμερικανοί δεν θα τολμήσουν τελικά να κάνουν δικτατορία στην Ελλάδα και όλα αυτά. Έτσι ήταν ταυτόχρονα και κεραυνός εν αιθρία. Εγώ εκείνη την μέρα είχα φύγει νωρίς από το γραφείο, γιατί έπρεπε να σηκωθώ πρωί να ταξιδέψω στο Βόλο, τότε πηγαίναμε με τις συγκοινωνίες, με τα λεωφορεία και λοιπά, δεν είχαμε ούτε Ι.Χ., ούτε αυτά που έχουν σήμερα τα κόμματα και οι άνθρωποι, γιατί θα μιλούσε την επομένη ο μακαρίτης ο Ηλίας ο Ηλιού και έπρεπε να οργανώσω την περιφρούρηση, γιατί σε κάθε συγκέντρωση υπήρχε κίνδυνος να μας κτυπήσουν οι οργανωμένοι τραμπούκοι, το παρακράτος δηλαδή. Και κοιμήθηκα νωρίς.


Κατά στις 4:00 η ώρα με ξυπνάει η Ρηνιώ και βλέπω από πάνω μου τον Τάκη τον Μπενά τον Γραμματέα της Νεολαίας Λαμπράκη. Του λέω τι συμβαίνει; Μου λέει «σήκω και φύγε, τάνκς έχουν κατέβει στην Ομόνοια δεν ξέρουμε τι συμβαίνει ακόμα αλλά καλού κακού». Σηκώθηκα πραγματικά έφυγα. Είχα και έχω μία πολύ καλή φίλη παιδίατρο την Άννα την Μεταξωτού Μαυρομάτη. Σε αυτήν κατέφυγα και με πήγε σε ένα σπίτι όπου έμενε μία μοναχική ηλικιωμένη γυναίκα. Κάπου την βόλεψε και με έβαλε στην παράγκα της. Ήταν ένα σπίτι εκεί έξω στα προάστια στην Κηφισιά και λοιπά.  Αυτή η γυναίκα επειδή ήταν πολύ ηλικιωμένη και ήθελε να κάνει το ζεστό της και τα ρέστα, είχε ένα ηλεκτρικό μπρίκι από αυτά που έχουν από κάτω το θερμαντικό και είχε ένα καλώδιο πάρα πολύ μακρύ, γιατί η πρίζα ήταν μακριά από το κρεβάτι της, για να κάνει το ζεστό της.


Η πρώτη μου αντίδραση όταν μπήκα μέσα και είχε αρχίσει να ξημερώνει ήταν να κρύψω το καλώδιο, διότι σκέφθηκα ότι εάν με ανακάλυπταν δεν ήθελα να με κρεμάσουν, ήθελα να σκοτωθώ. Είναι μία αντίδραση την οποίαν ακόμα σκέπτομαι μέχρι σήμερα. Και είναι εντελώς περίεργη. Θέλω να σου πω ότι ο άνθρωπος που συμμετέχει σε τέτοιου είδους ιστορίες είναι υποχρεωμένος κάθε στιγμή να υπερβαίνει τον εαυτό του. Δηλαδή έφθασα σε ένα σημείο να επιλέξουν τον θάνατό μου εκείνη την στιγμή. Ήταν τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα μπροστά μου ότι πήγαινα και για θάνατο. Πήγαινα σε μία σύγκρουση η οποία ήταν θανατηφόρα.


Ευτυχώς για μένα αυτό το συναίσθημα δεν το ένοιωσα για πρώτη φορά, γιατί στα 16 μου χρόνια ήμουνα καταδικασμένος σε θάνατο στον εμφύλιο πόλεμο και μας είχαν κλεισμένους εκεί στα μπουντρούμια του Γεντικουλέ, όπου παίρνανε κάθε πρωί και σκοτώνανε και τον γνώριζα αυτόν τον φόβο του θανάτου.

Εκείνη την εποχή που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα στο μαζικό κίνημα και η σύγκρουση της Ένωσης Κέντρου με το παλάτι, το παλάτι έχει λυσσάξει εναντίον της Νεολαίας Λαμπράκη και πιέζει τον Γεώργιο Παπανδρέου να την διαλύσει. Συζητήσεις στην Βουλή, άρθρα στις εφημερίδες, κακό, γίνεται χαμός. Δηλαδή αν κάποιος ιστορικός εκείνη την εποχή μελετήσει τον Τύπο θα πει, ρε παιδί μου, τι ήταν αυτό το πράγμα η νεολαία Λαμπράκη. Τόσο φοβερό πράγμα ήταν; Ήταν πραγματικά όμως κάτι πολύ σημαντικό για το κίνημα της νεολαίας εκείνης της εποχής.


Βαλθήκανε λοιπόν να μας διαλύσουν και τα πράγματα ήταν επικίνδυνα. Εγώ λοιπόν κρατούσα την οργανωτική δουλειά και ο μακαρίτης ο Μπάμπης ο Θεοδωρίδης ήτανε γραμματέας της Αθήνας της Νεολαίας. Και αποφασίσαμε να έχουμε ένα ραντεβού κρεμασμένο στο μέλλον. Εάν συμβεί κάτι και σωθούμε εγώ θα ανεβαίνω τον τάδε δρόμο αυτός θα κατεβαίνει για να ανταμώσουμε. Είχαμε δηλαδή περάσει περίπου σε μισοπαρανομία. Αλλά όχι για το φόβο της δικτατορίας, αλλά για την διάλυση της νεολαίας Λαμπράκη είχαμε αποφασίσει να μην συλληφθούμε εμείς επ’ αυτοφώρω, να περνάμε στην παρανομία για να συνεχίσουμε την δουλειά της Νεολαίας Λαμπράκη.


Όταν λοιπόν γίνεται η 21η Απριλίου την επομένη μέρα το απόγευμα βγαίνω, δεν ξέρουμε τίποτα τι συμβαίνει και τα ρέστα, είναι και πρώτη μέρα. Βγαίνω και πάω σε αυτό το ραντεβού. Και πραγματικά σε λίγο βλέπω τον Μπάμπη να κατεβαίνει από απέναντι. Λέω είμαστε δυο, έχουμε σωθεί δυο. Αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Έτσι αρχίσαμε σιγά – σιγά την δουλειά να βρίσκουμε και άλλους, να συναντιόμαστε να κάνουμε τις πρώτες τριάδες, να προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα κτυπημένα σπίτια, τα ορφανεμένα. Να οργανώσουμε ομάδες αλληλεγγύης. Να οργανώσουμε σπίτια για να μπορούμε να αποφύγουμε την σύλληψη και λοιπά.


Με το Μίκη πότε ανταμώνετε;

Continue reading