Tag Archives: μικρές ιστορίες

Μικρές ιστορίες και διηγήματα

Τα φέξια κόκκινα.

Ήτανε το δικό μου “βρώμικο” ’98. Βρισκόμαστε με ένα παιδικό φίλο στην Καρδίτσα σε ένα ρεμπετάδικο. Παραγγείλαμε ταξί να φύγουμε, “να πάμε αλλού”. Την ώρα που ήρθε το ταξί έπαιζε η ορχήστρα το “Μες τον πράσινο τον μύλο”. Φύγαμε στα μέσα του τραγουδιού. Το πρωί της ίδιας μέρας είχα ρωτήσει ένα ταξιτζή στην πιάτσα της κεντρικής πλατείας: “Άμα καλέσεις ταξί αργά το βράδυ και τους πεις στα “ΚΤΕΛ”, θα σε παν΄εκεί που ψάχνεις” μου είπε.
Είπαμε στον οδηγό να πάει προς τα ΚΤΕΛ και να στρίψει. Έστριψε σε έναν χωματόδρομο, τριγύρω καλαμιές. Σε κάποιο ξέφωτο μας άφησε απέξω από ένα σκοτεινό όγκο κάτι σαν κοντέινερ. “Εδώ είναι το μαγαζί που ψάχνετε”. Continue reading

Αποχαιρετισμός

Greek nightlife
liako / Foter.com / CC BY-SA


Πάνε καμιά δεκαπενταριά χρόνια. M’ άρεσε τότε να γυρνώ μερικές φορές μόνος τα βράδια σε δρόμους φωτεινούς από μαρκίζες. Όταν έκοβε η κίνηση και έφευγε η «μαρίδα» έμπαινα σε κανένα μαγαζί και γλεντούσα μονάχος μου. Συνήθεια παράξενη, αποκτηθείσα σε άλλες εποχές με άλλες στεναχώριες. Εκείνο το βράδυ, με το που πέρασα την γκαρνταρόμπα και άνοιξα την τελευταία πόρτα με τα φινιστρίνια, τον είδα να κάθεται μονάχος του και αυτός, τρία τραπέζια μακριά από την πίστα. Πήγα και κάθισα. Μου έγνεψε σαν να με περίμενε, μα δε μίλησε. Ούτε «καλώς τον ανιψιό». Ούτε τίποτα. Γύρισε ένα ποτήρι και μου έριξε. Χωρίς πάγο, χωρίς νερό. Σκέτο. Κάποια στιγμή και ενώ δεν είχαμε αλλάξει άλλη κουβέντα γυρνά και μου λέει: Continue reading

Εμφύλιος

Εμφύλιος

Δεκάξι-δεκαεφτά ήμουνα. Καλοκαίρι στο χωριό. Συγκεκριμένα στο βουνό. Παρέα με δυο παππούδες. Συγγενής εξ αγχιστείας, φίλοι αλλά και σέμπροι. Ο εμφύλιος τους βρήκε τον έναν στο Μαίναλο με τον ΔΣΕ και τον άλλον να υπηρετεί επιστρατευμένος ξανά στον Ελληνικό Στρατό. Σε μια μάχη μάλιστα βρέθηκαν να πολεμούν, χωρίς να το γνωρίζουν ο ένας απέναντι στον άλλον. Μετά από πολλές περιπέτειες γύρισαν ζωντανοί στο χωριό και συνέχισαν την ζωή τους. Δεκαετία ’80 λοιπόν και εγώ έφηβος με τις πρώτες μου πολιτικές ανησυχίες τους βρήκα μόνους και ήρεμους και έπιασα να τους ρωτώ να μου διηγηθούν ιστορίες από τον εμφύλιο. Μου είπε δυο τρία πράγματα ο ένας για το Αλβανικό και τις εμπειρίες του από τον πόλεμο με τους Ιταλούς και μετά τίποτα. Κουβέντα. Τους το έφερνα από εδώ. «Πες μου θείο για το Μαίναλο». Τίποτα. Τους το έφερνα από ‘κει. «Πες μου βρε μπάρμπα για την μάχη των Continue reading